Tu została wybudowana, przeniesiona ze Staniszowa, fabryka likieru "Echt Stonsdorfer". Do 1945 roku produkcja trwała. Jeszcze po wojnie w kadziach było pełno spirytusu i nalewu na ziołach karkonoskich. Potem powstała tu baza wrocławskiego ZBM (późniejszego PBU). W latach pięćdziesiątych powstało samodzielne przedsiębiorstwo JPBM które istniało do końca lat dziewięćdziesiątych. Obecnie budynek w rękach prywatnych.

/p>

Ulica M. Konopnickiej, dawna Schildauerstrasse prowadziła do bramy Wojanowskiej. Zmieniła ona swój charakter po rozebraniu obwarowań miejskich w II poł. XIX w. Z dawnych fortyfikacji ocalała tu jedynie brama, przeniesiona zresztą w inne miejsce (w 1868 r. wmontowana została ona w kompleks zabudowań koszar przy ówczesnej ulicy Hospitalstrasse) oraz wieża bramna z kaplicą Św. Anny. W ostatnich latach brama Wojanowska została wtórnie wmontowana u wylotu M. Konopnickiej.
Studium historyczno - urbanistyczne 2002

Ul. Wolności (Warmbrunnerstrasse, Hermann Göring Strasse)

U wylotu ulicy Wolności oraz przy obecnej ulicy J. Korczaka, za dawną bramą Długą, wzdłuż drogi prowadzącej do Cieplic ukształtowało się w średniowieczu rozległe przedmieście Vor dem Langgassen Tor z rozrzuconą luźno zabudową i niewielkimi uliczkami. Rozciągało się ono pomiędzy rzeką Kamienną, Czarnem i terenami należącymi do wsi Cunnersdorf. W niewielkim oddaleniu od bramy miejskiej w 1449 r. powstał kościół Św. Ducha, wokół którego założono cmentarz. Około 1750 r. na przedmieściu tym znajdować się miało około 275 domów, w tym liczne otoczone ogrodami należącymi do zamożnych mieszczan. Dalej w stronę Cieplic, na wschód od drogi rozciągały się łąki. W 1837 została rozebrana brama miejska i poszerzono drogę wjazdową do miasta. Od tego momentu ulica zaczęła tracić swój przedmiejski charakter. U wylotu ulicy w stronę ulicy Długiej ukształtował się plac stanowiący węzeł komunikacyjny — Warmbrunner Platz - z tramwajem, którego tor biegł aż do Cieplic. Dawny cmentarz zamknięty został w 1871 r. i przekształcony w założenie parkowe z placem zabaw. Jeszcze na początku XX w. istniał kościół cmentarny p.w. Św. Ducha, rozebrany w latach 1905 — 1906 ze względu na zły stan techniczny. Kilka lat wcześniej zlikwidowano również ostatnie relikty dawnego założenia cmentarnego — rozebrano mur cmentarny i usunięto nieliczne zachowane jeszcze nagrobki.
Zabudowę ulicy stanowią w przeważającym stopniu pochodzące z końca XIX i początku XX wieku kamienice czynszowe, czasem o bardziej reprezentacyjnym charakterze. Wiele z nich znajduje się obecnie w złym stanie technicznym.
Studium historyczno - urbanistyczne 2002