Forum Skyscrapercity, zdjęcie 1300px:
Duże zdjęcie - link bezpośredni:
Blog: Miniatura podlinkowana do dużego zdjęcia na fotopolsce:
Duże zdjęcie: link do zdjęcia:
Miniatura: link do miniatury:
Lata 1927-1937 , Skrzyżowanie ulic Sienkiewicza i Paderewskiego. W budynkach na pierwszym planie były warsztaty samochodowe i stacja paliw.
Datowanie zdjęcia wg. zrekonstruowanych hełmów wież Pałacu Biskupiego; są już te od strony wschodniej (więc po 1927 roku), ale nie ma jeszcze tych od strony zachodniej (więc przed 1937).
Położona w narożniku ulic Sienkiewicza i Focha (obecnej Paderewskiego) działka została przed II wojną światową zakupiona przez miasto, w celu budowy dworca autobusowego i stacji benzynowej (która istniała jeszcze w czasach PRL). W latach 50. zbudowano w tym miejscu 4-piętrowy budynek mieszkalny, w którym od 1959 roku mieściła się przez kilka dziesięcioleci księgarnia im. Stefana Żeromskiego, zlikwidowana w 2011 roku.
Źródło: Kielce od A do Z, Stanisław Janusz Komorowski.
Jedna z głównych ulic kieleckiego Śródmieścia. Biegnie od ronda Jerzego Giedroycia do ronda Herlinga-Grudzińskiego. Krzyżuje i łączy się z ulicami: Równą, Złotą, Solną, Wspólną, Sienkiewicza, Panoramiczną. Historia obecnej ulicy Ignacego Paderewskiego sięga okresu międzywojennego. Wtedy nosiła nazwę francuskiego marszałka Ferdinanda Focha, a od lat trzydziestych zaczęto przy niej budować ogromne jak na kieleckie warunki kamienice. W latach okupacji niemieckiej okryta złą sławą. Stanowiła zamknięty teren dostępny dla Niemców. W nieistniejących już dziś kamienicach nr 10 i 12 znajdowała się siedziba "Gestapo", a po II Wojnie Światowej mieściły się tam katownie UB i NKWD. W czasach PRL patronem ulicy był Marian Buczek, aż do lat dziewięćdziesiątych, Kiedy to patronat nad ulicą objął Ignacy Paderewski.