Synagoga Wysoka powstała jako trzecia z kolei w żydowskim mieście w Kazimierzu, po synagogach Starej i Nowej (Remu). Zbudowana została po 1556 r., nie później jednak niż w 1563 r. Nazwa synagogi pochodzi stąd, że jej sala modlitw umieszczona została na piętrze budynku. To nietypowe usytuowanie modlitewni podyktowane było względami bezpieczeństwa: synagoga stała przy bramie żydowskiego miasta, a więc w miejscu szczególnie ruchliwym, pełnym ulicznego zgiełku i w bardzo bliskim w tym czasie sąsiedztwie chrześcijańskich posesji. W trakcie wschodnim, szerszym, prawdopodobnie od początku istnienia synagogi znajdowały się sklepy. W końcu lat 80. XIX w. do synagogi dołączone zostały modlitewnie męska i kobieca, powstałe na piętrze domu sąsiadującego z nią od zachodu. Los synagogi podczas II wojny światowej 1939-45, a także w następnych sześciu latach po jej zakończeniu nie jest udokumentowany. Bez wątpienia był to okres degradacji architektury obiektu i całkowitego rozproszenia wyposażenia synagogi, w tym zwłaszcza cennych przedmiotów sztuki obrzędowej. Od 1966 r. obiekt był użytkowany przez Pracownie Konserwacji Zabytków. [1] Z rokiem 2005 udostępniono zwiedzającym ekspozycje dotyczące historii i kultury Żydów. W roku 2008 budynek odzyskała Gmina Wyznaniowa Żydowska, ale zamierza wydzierżawić go Muzeum Historycznemu.

Zachowała się dawna fasada synagogi wzmocniona czterema przyporami i trzema zamkniętymi półkoliście oknami. Wchodząc mijamy skromny renesansowy portal z okutymi żelazem drzwiami. Na ścianach sali modlitewnej podczas prac konserwacyjnych odkryto fragmenty malowideł ściennych z inskrypcjami z okresu przebudowy w latach 60. XIX wieku. Kamienny, ujęty w kolumny aron ha-kodesz - najstarszy i największy w Polsce - wieńczy ornament groteskowy z wizerunkami dwóch gryfów.[2]

źrodło :