Świątynia została wybudowana z kamienia polnego w XV stuleciu. Była to wtedy budowla o jednej nawie, z gotyckim portalem przy elewacji zachodniej. Świątynia była wielokrotnie przebudowywana. Dokumenty kościelne z 1627 roku zawierają informację o istnieniu wieży. W 1805 roku budowla została powiększona w stronę południową poprzez przedłużenie elewacji wschodniej i zachodniej o 8 metrów. Obecne wymiary kościoła to 18,9 metrów (długość elewacji północnej) x 17,85 m (długość elewacji wschodniej). Budowla nie została wzniesiona na planie idealnego prostokąta, elewacja południowa podczas przebudowy uzyskała nieco ukośny kształt. Nowa, ceglana wieża o wysokości 30 metrów została wzniesiona w 1882 roku. Budowla pokryta jest wysokim dachem dwuspadowym. Wnętrze świątyni to jedna nawa, nakrywa je belkowany strop. Podparty jest przez dwa rzędy drewnianych, kolistych filarów. Wzdłuż elewacji zachodniej znajduje się empora organowa z instrumentem (boczne empory zostały po 1945 roku usunięte). Z dawnego wyposażenia zachowała się drewniana ambona w stylu manierystyczno-barokowym. Jest usytuowana na wtórnej podporze, w lewym narożniku nawy. Po przeciwnej stronie jest umieszczona miedziana chrzcielnica w stylu neogotyckim z 1886 roku. Ołtarze zostały wykonane po 1945 roku. W głównym ołtarzu mieści się obraz patrona świątyni - św. Andrzeja Boboli. Lewy boczny ołtarz poświęcony jest czci Matki Bożej Częstochowskiej (mieści również obraz Matki Bożej Nieustającej Pomocy), prawy czci Najświętszego Serca Pana Jezusa (mieści się w nim również obraz Chrystusa Miłosiernego) Za wiki