W sercu Horyńca-Zdroju, przy ulicy Jana III Sobieskiego 4, znajduje się perła późnoklasycystycznej architektury i kultury Roztocza. Budynek o bogatej historii i znaczeniu kulturowym – dawna siedziba Teatru Dworskiego, obecnie  Teatr został wzniesiony w latach 1843–1846 przez Leandra Ponińskiego na życzenie jego syna, Ludwika Nikodema Ponińskiego – wielkiego miłośnika teatru. Budynek w stylu późnoklasycystycznym charakteryzuje się fasadą z czterema jońskimi pilastrami oraz herbem rodziny Ponińskich – Łodzia. Był to trzeci tego typu obiekt na ziemiach polskich, obok teatrów w Radzyniu i Łazienkach Królewskich w Warszawie. W swojej świetności gościł zespoły teatralne m.in. z Wiednia i Lwowa, uprzyjemniając pobyt gościom w Horyńcu. Teatr dwukrotnie ucierpiał w wyniku działań wojennych – najpierw podczas I wojny światowej, a następnie w 1946 roku, kiedy to został spalony przez Ukraińską Powstańczą Armię. Ruiny porastały drzewa i krzaki aż do 1965 roku, kiedy to Państwowe Gospodarstwo Rolne w Horyńcu podjęło się odbudowy budynku. Po zakończeniu prac remontowych w 1973 roku, teatr został oddany do użytku z przeznaczeniem na Gminny Ośrodek Kultury. Dawny Teatr Dworski w Horyńcu-Zdroju to nie tylko zabytek architektury, ale również świadectwo bogatej tradycji kulturalnej regionu Roztocza. Jego historia łączy w sobie elementy sztuki, historii i społeczności lokalnej, tworząc unikalną mozaikę dziedzictwa kulturowego.



Źródło: Archiwum WUOZ z/s w Przemyślu