Kolorujstarsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 8 głosów | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. kujawsko-pomorskie › Toruń › Stare Miasto › ul. Małe Garbary › Małe Garbary 2 |
13 stycznia 2018 , Kamienica przy ulicy Małe Garbary nr 2.
Skomentuj zdjęcie
|
Na stronie od 2013 listopad
12 lat 5 miesięcy 3 dni |
Dodane: 23 stycznia 2018, godz. 11:20:04
Autor zdjęcia: legion
Rozmiar: 1035px x 1500px
Licencja: CC-BY-SA 3.0 Aparat: Canon PowerShot SX510 HS
1 / 160sƒ / 4.5ISO 1608mm
3 pobrania 432 odsłony 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia legion
Obiekty widoczne na zdjęciu
Małe Garbary 2
więcej zdjęć (2)
ul. Małe Garbary
więcej zdjęć (67)
Dawniej: Henryka Strobanda
ULICA MAŁE GARBARY
Zamieszkana była na ogół przez rzemieślników zajmujących się garbowaniem skóry i nazwę swą utrzymywała niezmiennie od średniowiecza, z wyjątkiem lat 1891-1920 i 1939-1945, kiedy nosiła imię zasłużonego dla miasta burmistrza Henryka Strobanda.
Na rogu z ul. Królowej Jadwigi stał niegdyś dom (nr 2), w którym urodził się Samuel Linde (1771-1847), autor wielkiego "Słownika języka polskiego", wydawanego w Warszawie w latach 1807-1814, o czym informuje umieszczona na fasadzie tablica pamiątkowa.
Stojąca obok późnogotycka kamienica (4/6) posiada ciekawą elewację z półkoliście sklepionymi trzema profilowanymi wnękami. Po przeciwnej stronie zachował się ozdobny wczesnobarokowy dom (nr 7) z XVII wieku, którego szczyt zdobią ornamenty okuciowe. Podobne elementy zdobnicze zastosowano na szczycie innej kamienicy (nr 19), sięgającej wprawdzie swymi początkami XV w., ale przebudowanej w połowie XVI w. w stylu renesansowym.
Zamieszkana była na ogół przez rzemieślników zajmujących się garbowaniem skóry i nazwę swą utrzymywała niezmiennie od średniowiecza, z wyjątkiem lat 1891-1920 i 1939-1945, kiedy nosiła imię zasłużonego dla miasta burmistrza Henryka Strobanda.
Na rogu z ul. Królowej Jadwigi stał niegdyś dom (nr 2), w którym urodził się Samuel Linde (1771-1847), autor wielkiego "Słownika języka polskiego", wydawanego w Warszawie w latach 1807-1814, o czym informuje umieszczona na fasadzie tablica pamiątkowa.
Stojąca obok późnogotycka kamienica (4/6) posiada ciekawą elewację z półkoliście sklepionymi trzema profilowanymi wnękami. Po przeciwnej stronie zachował się ozdobny wczesnobarokowy dom (nr 7) z XVII wieku, którego szczyt zdobią ornamenty okuciowe. Podobne elementy zdobnicze zastosowano na szczycie innej kamienicy (nr 19), sięgającej wprawdzie swymi początkami XV w., ale przebudowanej w połowie XVI w. w stylu renesansowym.