Podcieszyńska wieś Błogocice wzmiankowana była po raz pierwszy w 1442 roku, zaś w roku 1447 wspomniany został, będący własnością cieszyńskich książąt „blahotsky folwark”. W I połowie XVI wieku wieś dostała się w ręce rodziny Mitmayerów z Błogocic, którzy najprawdopodobniej wystawili położony na niewielkim wzniesieniu, ponad korytem rzeczki Puńcówki, skromny dwór z murowaną mieszkalną wieżą, w której po dziś dzień zachowały się renesansowe architektoniczne relikty. Od czasu Mitmayerów aż po 1906 rok. Błogocice należały do wielu szlacheckich rodzin (m.in. Sobków, Marklowskich, Lechnitich, Spensów), które w mniejszym lub większym stopniu dokonywały kolejnych zmian w jego architekturze i otoczeniu. W końcu XVIII w. dwór z powrotem stał się własnością cieszyńskich książąt, tym razem z dynastii habsburskiej. Z ich inicjatywy w 1800 roku baron Wilhelm von Mundy założył w dworze oraz pobliskim folwarku i młynie przędzalnię i wałkownię sukna, który upadł w 1818 r. Dwór składa się z dwukondygnacyjnej wieży nakrytej mansardowym dachem i przylegającego do niego piętrowego budynku. O bogatej historii tego miejsca świadczy usytuowana przed dworem figura św. Jana Nepomucena ufundowana w 1729 roku przez Jana Anroniego de Lechniti. Odnowiony w ostatnich latach, do niedawna mieścił stylową restaurację "Liberum Veto”.
Źródło: Droga Książęca "Via Ducalis".