W roku 1648 właściciel tego terenu kanclerz Jerzy Ossoliński wybudował klasztor i drewniany kościół dla karmelitanek bosych reguły św. Teresy. Obiekty te zostały zburzone przez Szwedów w roku 1655, a pustą parcelę nabył w roku 1666 sekretarz królewski Karzimierz Kowalkowski, po czym odsprzedał ją Stefanowi Wierzbowskiemu, biskupowi poznańskiemu. Biskup wybudował tu pałac dla siebie i dom dla dworzan. Dalsze losy rezydencji były bardzo zmienne:

• w roku 1673 pałac kupuje Michał ks. Radziwiłł, hetman litewski, żonaty z Katarzyną Sobieską, siostrą króla Jana III,




• w kolejnych latach właścicielami rezydencji byli kolejno Dönhoffowie, Słuszkowie i Sanguszkowie,




• w roku 1750 pałac przechodzi w ręce Henryka hr. Brühla, pierwszego ministra króla Augusta III, który przebudowuje go zgodnie z duchem czasu w stylu rokoko,




• w roku 1758 właścicielem pałacu zostaje Eustachy Potocki, jenerał artylerji litewskiej, a po nim syn Ignacy, wódz stronnictwa patryotycznego na sejmie czteroletnim,




• w roku 1783 Potocki sprzedaje pałac przedsiębiorcy budowlanemu Józefowi Kwiecińskiemu, fundatorowi nowej fasady kościoła św. Anny,




• Kwieciński wynajmuje obiekt kanclerzowi Jackowi Małachowskiemu, który w nim mieszkał z rodziną i licznym dworem przez czas sejmu czteroletniego,




• po upadku Rzeczypospolitej pałac staje się własnością bankiera Justa Schultza,




• w roku 1797 cukiernik Ludwik Nesti prowadzi tam hotel pod nazwą „Hotel de Prusse” – w związku ze zmianą przeznaczenia nieruchomości przestano nazywać ją pałacem,




• w roku 1803 za 139,000 złotych polskich kupuje ją restaurator Tomasz Gąsiorowski urządzając w niej hotel, który nazwał Hotel d`Angleterre; restauracja hotelowa Gąsiorowskiego, znana wcześniej warszawskim smakoszom z lokalu przy ul. Bielańskiej szybko zjednała sobie wielu klientów,




• w czasie Księstwa Warszawskiego stałym gościem restauracji był Józef Poniatowski oraz wielu wojskowych powracających z bojów lub udających się na nowe,




• inni znamienici goście hotelu to m.in. dramaturg Alojzy Feliński, astronom Jan Śniadecki, arcybiskub gnieźnieński Michał Wolicki, jenerał legionów Hamilkar Kosiński, Aleksander Fredro oraz Napoleon I powracający z wyprawy na Rosję,




• w rękach rodziny Gąsiorowskich hotel pozostawał do roku 1860; następnymi właścicielami byli: Leon i Samuel Löwenbergowie, bankierzy Rotwand i Wawelberg, Stanisław Rotwand.





 

Przewodnik po Warszawie z roku 1937 tak opisywał to miejsce: „Pod nr. 6 stoi Hotel Angielski, przebudowany w 1803 r. z dawnego pałacu Potockich, który wsławił się tem, że w grudniu 1812 r. w czasie ucieczki, z pod Moskwy zatrzymał się tu incognito cesarz Napoleon pod nazwiskiem ks. Caillaincourt, nie chcąc mieszkać w zamku, aby się nie rozeszła wiadomość o jego ucieczce od armji.” Natomiast sam hotel w roku 1937 reklamował swoje usługi ” Hotel Angielski Warszawa - Centrum Wierzbowa 6. Centr. tel. 560-33. Pokoje z bieżącą wodą, zimną i gorącą, centralnym ogrzewaniem, telefonami i łazienkami. Winda. Pokoje od zł 5.50. Śniadania Obiady Kolacje.”

Hotel został zniszczony we wrześniu 1939, rozebrany w czasie okupacji. Obecnie w tym miejscu znajduje się biurowiec Metropolitan na pl. Piłsudskiego.

(Opracował Petroniusz na podstawie: