Wzniesiony w 1743 r. z fundacji ówczesnego proboszcza Łukasza Lubaszowskiego. Wieżę z kruchtą w przyziemiu dobudowano w 1794 r. Remontowany w 1868, przed 1939 oraz w 1958 r.
Konstrukcję zrębowej, oszalowany. Orientowany. Przy prostokątnej nawie nieco węższe, zamknięte trójbocznie prezbiterium, przy którym od północy zakrystia. Do nawy od zachodu przylega wieża konstrukcji słupowej, od południa – niewielka kruchta. Dachy kryte gontami. Wieżę wieńczy hełm z latarnią, kryty blachą. We wnętrzu stropy, w nawie z dekoracją kasetonową. Strop nawy wsparty na profilowanych słupach, wydzielających nawy boczne nakryte sklepieniem kolebkowym
Wyposażenie rokokowe z 2 poł. XVIII w. Ołtarz główny z rzeźbami czterech ewangelistów, Trójcy Świętej i aniołów oraz z obrazem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Trzy ołtarze boczne. Rzeźby na belce tęczowej z 2. poł. XVI., pochodzące z poprzedniego kościoła.