Istnieje prawdopodobieństwo, że kicińska parafia powstała już w XII-XIII w. Tutejszym proboszczem był zawsze prepozyt poznańskiej kapituły katedralnej, wybierany przez kanoników. W latach 1564 – 1574 stanowisko to piastował najwybitniejszy poeta polskiego renesansu Jan Kochanowski, który jednak nigdy nie pojawił się w Kicinie. Korzystając z dochodów majątku wsi zajmował się pracą literacką – przekładał Psałterz, który dziś należy do niekwestionowanych arcydzieł literatury polskiej.
Obecny drewniany kościółek wzniesiono na średniowiecznym grodzisku, zapewne w latach 1749-51 z fundacji biskupa poznańskiego Józefa Tadeusza Kierskiego na miejscu świątyni pod wezwaniem Wszystkich Świętych, którą rozebrano trzy lata wcześniej.
Całkowita długość kościoła wynosi 19,46m. a szerokość nawy głównej 8,69m.
Z okresu powstania kościoła pochodzą ołtarze, ławki kolatorskie, rokokowa polichromia oraz obrazy św. Stanisława i św. Józefa w bocznych ołtarzach. Natomiast starsze, bo z XVII w. są wizerunki Matki Boskiej Gostyńskiej (1678r.) w ołtarzu głównym i Matki Boskiej Śnieżnej (z ok. 1620-30r.).
W latach II wojny światowej hitlerowcy wywieźli proboszcza parafii do obozu dla księży w Chludowie, gdzie zmarł, a na probostwie urządzili obóz pracy i miejsce kaźni Żydów.