W kompleksie zlokalizowane były od końca lat 60. XX wieku składy radzieckiej broni nuklearnej przeznaczonej do przekazania i użycia w wypadku wojny przez LWP – jedne z trzech tego typu na terenie Polski (skład specjalny 3001).W schronie były 2 magazyny Miano w nich składować 178 głowic jądrowych, których nosicielami miały być rakiety 8K11 i 3R10.

Tego kompleksu nie było na żadnej mapie, a o jego istnieniu wiedziało zaledwie 12 osób w Polsce.
Obiekt 3001 w Podborsku miał za zadanie zapewnić atomowe wsparcie dla polskiej armii w okresie zimnej wojny. To wsparcie mogło zniszczyć świat. 25 lutego 1967 roku w Moskwie podpisano "Porozumienie między Rządem PRL a Rządem ZSRR o środkach podjętych w zakresie podwyższenia gotowości bojowej wojsk". Uzgodniono, że trzy obiekty specjalne zostaną zbudowane do 1 listopada 1969 roku. Każdy z obiektów będzie posiadał po dwa składy specjalne, w których przechowywana będzie amunicja jądrowa i zespoły montażowe, wraz z niezbędną infrastrukturą pomocniczą. Strony umówiły się, że rząd ZSRR zaprojektuje składy specjalne, dostarczy specjalne wyposażenie techniczne niezbędne do kontroli, montażu i obsługi amunicji jądrowej. Strona polska miała pokryć koszty budowy obiektów, sieci inżynieryjnych, a także wszelkich budynków i urządzeń. 6 lipca 1967 roku minister obrony narodowej generał Wojciech Jaruzelski podpisał "Instrukcję o ochronie budowy obiektów dla jednostek łączności". Uznano, że "zamierzenie 3000" (tak nazywano plany inwestycyjne związane z budową trzech kompleksów), stanowi ścisłą tajemnicę państwową. Inwestycja formalnie realizowana była od 27 czerwca 1967 do 21 sierpnia 1969 roku. Koszt budowy obiektu 3001 w Podborsku wyniósł 68,3 mln ówczesnych złotych. W każdym schronie znajdowała się hala załadunkowa, która jest połączona z czterema magazynami amunicji jądrowej. Każde pomieszczenie mogło pomieścić do 20 głowic i bomb jądrowych. Oznacza to, że w obiekcie 3001 mogło być przechowywanych jednorazowo 160 głowic jądrowych. Każdy schron posiadał zapasowy system zasilania, instalację wentylacyjną oraz klimatyzacyjną, która z jednej strony utrzymywała stałą temperaturę, z drugiej chłodziła magazyny z amunicją. Ponowne przejęcie kompleksu w Podborsku przez Wojsko Polskie nastąpiło formalnie 18 września 1990 roku. Obiektem zarządzała Marynarka Wojenna. Po uznaniu obiektu 3001 jako zbędnego dla wojska, w 2005 roku przejął go Oddział Tymczasowego Zakwaterowania Skazanych w Dobrowie, następnie Oddział Zewnętrzny w Dobrowie. Od 2015 roku, obiekty przeszły pod administrację Powiatu Kołobrzeskiego i Muzeum Oręża Polskiego w Kołobrzegu, celem przystosowania pod ekspozycję muzealną.
(Dodał: legion)