starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 13 głosy | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. zachodniopomorskie › powiat białogardzki › Podborsko › Muzeum Zimnej Wojny - Magazyn Amunicji Atomowej w Podborsku › Schron typu "Granit" |
3 lutego 2018 , Schron typu "Granit" w Podborsku.
Skomentuj zdjęcie
legion
+2 głosów:2  Schron typu „Granit”, mógł służyć np. do ukrycia mobilnego zestawu rakietowego. Tego typu schrony często można zobaczyć przy obiektach, w których dawniej stacjonowały wojska radzieckie. Schron z Podborska jest również wyjątkowy, bo w przeciwieństwie do wielu innych obiektów, w tym zachowały się masywne bramy. 2018-02-18 17:35:25 (8 lat temu)
|
|
Na stronie od 2013 listopad
12 lat 5 miesięcy 29 dni |
Dodane: 18 lutego 2018, godz. 17:00:08
Autor zdjęcia: legion
Rozmiar: 1700px x 1249px
Licencja: CC-BY-SA 3.0 Aparat: Canon PowerShot SX510 HS
1 / 30sƒ / 3.5ISO 6405mm
2 pobrania 2023 odsłony 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia legion
Obiekty widoczne na zdjęciu
 |
forty, schrony i bunkry
|
Schron typu "Granit"
więcej zdjęć (6)
Muzeum Oręża Polskiego w Kołobrzegu prowadzi Muzeum Zimnej Wojny w Podborsku. W ramach kompleksu magazynów amunicji atomowej, w skład którego wchodzą dwa obiekty klasy T7, znajduje się również schron typu "Granit". W Polsce, obecnie nie ma ani jednego tak dobrze zachowanego zabytku radzieckiej sztuki inżynierskiej. Większość, jak na przykład na lotnisku w Bagiczu, została rozebrana, rozkradziona lub zniszczona. Obiekt w Podborsku jest kompletny. Zachował się system sterowania układami elektrycznymi, wentylacja oraz najważniejsze - potężne wrota.
Schron zbudowany jest z żelbetowych prefabrykatów. Jego główna część to rura, w której mogły być przechowywane pojazdy specjalistyczne, na przykład wyrzutnie rakiet, a także dedykowane do nich rakiety. W zależność od autorów i literatury, różnie określa się wykorzystanie "Granitów". Ten w Podborsku, jest dziś unikatem. Niedawno, usunięto z niego drewno, a teraz muzealnicy przystąpili do jego zabezpieczenia przez ewentualnym rozkradaniem. Potężne wrota zostały zamknięte, a obiekt w przyszłości zostanie poddany niewielkiej konserwacji. Wszyscy ci, którzy udadzą się na wycieczkę do Podborska i Muzeum Zimnej Wojny, mogą zwiedzić ten relikt - na razie z zewnątrz.
Schron zbudowany jest z żelbetowych prefabrykatów. Jego główna część to rura, w której mogły być przechowywane pojazdy specjalistyczne, na przykład wyrzutnie rakiet, a także dedykowane do nich rakiety. W zależność od autorów i literatury, różnie określa się wykorzystanie "Granitów". Ten w Podborsku, jest dziś unikatem. Niedawno, usunięto z niego drewno, a teraz muzealnicy przystąpili do jego zabezpieczenia przez ewentualnym rozkradaniem. Potężne wrota zostały zamknięte, a obiekt w przyszłości zostanie poddany niewielkiej konserwacji. Wszyscy ci, którzy udadzą się na wycieczkę do Podborska i Muzeum Zimnej Wojny, mogą zwiedzić ten relikt - na razie z zewnątrz.
Muzeum Zimnej Wojny - Magazyn Amunicji Atomowej w Podborsku
więcej zdjęć (55)
Atrakcja turystyczna
Zbudowano: 1969
W kompleksie zlokalizowane były od końca lat 60. XX wieku składy radzieckiej broni nuklearnej przeznaczonej do przekazania i użycia w wypadku wojny przez LWP – jedne z trzech tego typu na terenie Polski (skład specjalny 3001).W schronie były 2 magazyny Miano w nich składować 178 głowic jądrowych, których nosicielami miały być rakiety 8K11 i 3R10.
Tego kompleksu nie było na żadnej mapie, a o jego istnieniu wiedziało zaledwie 12 osób w Polsce.
Obiekt 3001 w Podborsku miał za zadanie zapewnić atomowe wsparcie dla polskiej armii w okresie zimnej wojny. To wsparcie mogło zniszczyć świat. 25 lutego 1967 roku w Moskwie podpisano "Porozumienie między Rządem PRL a Rządem ZSRR o środkach podjętych w zakresie podwyższenia gotowości bojowej wojsk". Uzgodniono, że trzy obiekty specjalne zostaną zbudowane do 1 listopada 1969 roku. Każdy z obiektów będzie posiadał po dwa składy specjalne, w których przechowywana będzie amunicja jądrowa i zespoły montażowe, wraz z niezbędną infrastrukturą pomocniczą. Strony umówiły się, że rząd ZSRR zaprojektuje składy specjalne, dostarczy specjalne wyposażenie techniczne niezbędne do kontroli, montażu i obsługi amunicji jądrowej. Strona polska miała pokryć koszty budowy obiektów, sieci inżynieryjnych, a także wszelkich budynków i urządzeń. 6 lipca 1967 roku minister obrony narodowej generał Wojciech Jaruzelski podpisał "Instrukcję o ochronie budowy obiektów dla jednostek łączności". Uznano, że "zamierzenie 3000" (tak nazywano plany inwestycyjne związane z budową trzech kompleksów), stanowi ścisłą tajemnicę państwową. Inwestycja formalnie realizowana była od 27 czerwca 1967 do 21 sierpnia 1969 roku. Koszt budowy obiektu 3001 w Podborsku wyniósł 68,3 mln ówczesnych złotych. W każdym schronie znajdowała się hala załadunkowa, która jest połączona z czterema magazynami amunicji jądrowej. Każde pomieszczenie mogło pomieścić do 20 głowic i bomb jądrowych. Oznacza to, że w obiekcie 3001 mogło być przechowywanych jednorazowo 160 głowic jądrowych. Każdy schron posiadał zapasowy system zasilania, instalację wentylacyjną oraz klimatyzacyjną, która z jednej strony utrzymywała stałą temperaturę, z drugiej chłodziła magazyny z amunicją. Ponowne przejęcie kompleksu w Podborsku przez Wojsko Polskie nastąpiło formalnie 18 września 1990 roku. Obiektem zarządzała Marynarka Wojenna. Po uznaniu obiektu 3001 jako zbędnego dla wojska, w 2005 roku przejął go Oddział Tymczasowego Zakwaterowania Skazanych w Dobrowie, następnie Oddział Zewnętrzny w Dobrowie. Od 2015 roku, obiekty przeszły pod administrację Powiatu Kołobrzeskiego i Muzeum Oręża Polskiego w Kołobrzegu, celem przystosowania pod ekspozycję muzealną.
(Dodał: legion)
Tego kompleksu nie było na żadnej mapie, a o jego istnieniu wiedziało zaledwie 12 osób w Polsce.
Obiekt 3001 w Podborsku miał za zadanie zapewnić atomowe wsparcie dla polskiej armii w okresie zimnej wojny. To wsparcie mogło zniszczyć świat. 25 lutego 1967 roku w Moskwie podpisano "Porozumienie między Rządem PRL a Rządem ZSRR o środkach podjętych w zakresie podwyższenia gotowości bojowej wojsk". Uzgodniono, że trzy obiekty specjalne zostaną zbudowane do 1 listopada 1969 roku. Każdy z obiektów będzie posiadał po dwa składy specjalne, w których przechowywana będzie amunicja jądrowa i zespoły montażowe, wraz z niezbędną infrastrukturą pomocniczą. Strony umówiły się, że rząd ZSRR zaprojektuje składy specjalne, dostarczy specjalne wyposażenie techniczne niezbędne do kontroli, montażu i obsługi amunicji jądrowej. Strona polska miała pokryć koszty budowy obiektów, sieci inżynieryjnych, a także wszelkich budynków i urządzeń. 6 lipca 1967 roku minister obrony narodowej generał Wojciech Jaruzelski podpisał "Instrukcję o ochronie budowy obiektów dla jednostek łączności". Uznano, że "zamierzenie 3000" (tak nazywano plany inwestycyjne związane z budową trzech kompleksów), stanowi ścisłą tajemnicę państwową. Inwestycja formalnie realizowana była od 27 czerwca 1967 do 21 sierpnia 1969 roku. Koszt budowy obiektu 3001 w Podborsku wyniósł 68,3 mln ówczesnych złotych. W każdym schronie znajdowała się hala załadunkowa, która jest połączona z czterema magazynami amunicji jądrowej. Każde pomieszczenie mogło pomieścić do 20 głowic i bomb jądrowych. Oznacza to, że w obiekcie 3001 mogło być przechowywanych jednorazowo 160 głowic jądrowych. Każdy schron posiadał zapasowy system zasilania, instalację wentylacyjną oraz klimatyzacyjną, która z jednej strony utrzymywała stałą temperaturę, z drugiej chłodziła magazyny z amunicją. Ponowne przejęcie kompleksu w Podborsku przez Wojsko Polskie nastąpiło formalnie 18 września 1990 roku. Obiektem zarządzała Marynarka Wojenna. Po uznaniu obiektu 3001 jako zbędnego dla wojska, w 2005 roku przejął go Oddział Tymczasowego Zakwaterowania Skazanych w Dobrowie, następnie Oddział Zewnętrzny w Dobrowie. Od 2015 roku, obiekty przeszły pod administrację Powiatu Kołobrzeskiego i Muzeum Oręża Polskiego w Kołobrzegu, celem przystosowania pod ekspozycję muzealną.
(Dodał: legion)