starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 2 głosy | średnia głosów: 6

Polska woj. małopolskie Kraków Stacja kolejowa Kraków Główny Motowozownia

wrzesień 1939 , Hala rozprzęgania wagonów.

Skomentuj zdjęcie
To samo miejsce i czas:

Przypuszczam że tutaj widać zniszczone w czasie bombardowania luxtorpedy w Krakowie.
2018-02-24 00:51:35 (8 lat temu)
do ritterswalder: Ten budynek jak nic pasuje mi na jakiś serwisowy budynek kolejowy, typu szopa, Szczególnie ten kanał serwisowy po lewej, znawcy torowisk Krakowa by się przydali, WGA znam jak własną kieszeń... a w KRK byłem ostatnio... 35 lat temu
2018-02-24 01:01:14 (8 lat temu)
jochen
+1 głosów:1
Hala rozprzęgania wagonów, później motowozownia, stacjonowały w niej Luxtorpedy (wyburzona 1987 r.)
2018-05-25 10:57:42 (8 lat temu)
To zbombardowany dworzec kolejowy (główny) w Krakowie. Polecam świetną stronę o tym jak wyglądał Kraków za niemieckiej okupacji: - pierwsze od góry zdjęcie w tym tekście pokazuje jakby te same ściany tego budynku.
2019-03-28 11:10:14 (7 lat temu)
esski
Na stronie od 2009 październik
16 lat 7 miesięcy 5 dni
Dodane: 24 lutego 2018, godz. 0:25:31
Rozmiar: 1343px x 857px
2 pobrania
1288 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia esski
Obiekty widoczne na zdjęciu
Motowozownia
więcej zdjęć (7)
Zlikwidowano: 1939
Motowozownia została odbudowana po zniszczeniach wojennych, lecz w uproszczonej formie. Ostatecznie obiekt zlikwidowano w 1987 roku.

Pierwotny dworzec kolejowy w Krakowie powstał w latach 1844-1847 według neogotyckiego projektu wrocławskiego architekta Petera Rosenbauma, jako stacja końcowa Kolei Krakowsko-Górnośląskiej. Przedłużenie linii w kierunku wschodnim (1856) i dalsza rozbudowa węzła kolejowego spowodowała konieczność znacznej rozbudowy dworca, której dokonano w latach 1869-1871, przy zachowaniu nowoczesnego jak na tę epokę układu funkcjonalnego. Po likwidacji ogrodów przydworcowych, budynek dworca został wówczas powiększony niemal dwukrotnie, do obszaru zajmowanego obecnie, nadano mu też nieco nowocześniejszą formę architektoniczną. Kolejne modernizacje miały miejsce w latach 1892-1893 (budowa żelbetonowego tunelu pod peronami) i 1920 (rozbudowa). Równocześnie powstawały elementy infrastruktury przydworcowej, jak m.in. hala peronowa (ok. 1870, zastąpiona przez nową halę ok. 1895), parowozownia z warsztatami, osiedle dla pracowników kolei (realizowane etapami 1869-1925), wiadukt nad ul. Lubicz (1898, autorstwa Teodora Talowskiego), wieża wodna (najnowsza ok. 1925) czy drukarnia kolejowa (1927). W latach 30., w związku m.in. z budową linii kolejowej do Kielc i Warszawy, całkowicie przebudowano układ torowy dworca, burząc halę dworcową i zwiększając liczbę peronów. W tej, z grubsza biorąc, postaci dworzec przetrwał przez kolejne kilkadziesiąt lat.



W minionym stuleciu kilkakrotnie myślano o likwidacji dworca w dotychczasowej lokalizacji. Plan rozbudowy Krakowa z 1934 roku zakładał realizację nowego budynku w odległości ok. 300 metrów na północ od dotychczasowego, który zamierzano rozebrać. W okresie Generalnego Gubernatorstwa niemieccy okupanci rozważali likwidację średnicowej linii kolejowej (w jej miejscu miałaby powstać aleja miejska) i budowę nowej po zachodniej stronie miasta, wraz z nowym dworcem kolejowym w planowanej monumentalnej dzielnicy rządowej na Dębnikach. Podobne zamierzenia sformułowały władze PRL w związku z budową w latach 50. Nowej Huty, z tym że nowa linia średnicowa miała przebiegać na wschód od dotychczasowej, a nowy dworzec powstałby w okolicach Ronda Mogilskiego. Wszystkie te plany nie wyszły poza fazę wstępnych projektów.



Źródło:

Licencja: /p>