W związku z połączeniem administracyjnym Starego i Nowego Miasta po przyłączeniu Elbląga do Prus w roku 1772, a także doszczętnym zniszczeniem w pożarze z roku 1777 ratusza staromiejskiego, pojawiła się konieczność zbudowania nowej siedziby administracji miejskiej. Jako dogodne, a zarazem symboliczne miejsce wybrano Nowy Rynek (dzisiejszy Plac Słowiański), wytyczony w miejscu zniwelowanych fortyfikacji, dzielących niegdyś Stare i Nowe Miasto. Pierwszy ratusz przy Nowym Rynku powstał w latach 1779-1782 na podstawie projektu I. C. F. Müllera, krajowego inspektora budowlanego z Malborka. Wzniesiony w stylu zwanym "Zopf", posiadał ośmioboczną wieżyczkę z gloriettą. Ratusz ten rozebrano w roku 1890 i w jego miejscu rozpoczęto budowę nowego ratusza w stylu neomanierystycznym z elementami gotycyzującymi. Realizację przeprowadzała firma Otto Depmeyera (1852-1925) w latach 1891-1894. W latach 1929-1930 do ratusza dobudowano od wschodu budynek prezydium policji. Wypalony i uszkodzony pociskami gmach stał do roku 1948, wówczas rozebrano go prawie w całości, a fragmenty wschodnich skrzydeł wkomponowano w odbudowane dawne prezydium, mieszczące później hotel robotniczy Zamech-u. [mike016]