Obiekt pochodzi z XVIII w., mimo to posiada zachowane relikty z XVI w. Kościół o wartości regionalnej, przykład barokowej, drewnianej architektury sakralnej na Mazowszu.
Historia
Parafię pw. św. Wojciecha w Jeruzalu erygował 20 stycznia 1532 roku biskup poznański Jan Latalski z fundacji braci Oborskich, dziedziców dóbr Łukówiec i Żeliszew. Pod koniec XIX w. parafia należała do dekanatu nowomińskiego. Pierwszy kościół drewniany p. w. śś. Barbary, Stanisława i Anny został wybudowany w Jeruzalu w 1532 roku przez braci Serafina i Zygmunta Oborskich. Świątynia uległa zniszczeniu w połowie XVIII wieku. W latach 1757 - 1758 wojewoda mazowiecki Kazimierz Rudziński, ówczesny właściciel miasteczka, wzniósł nowy kościół, istniejący do dzisiaj. Gruntowne remonty przeprowadzono w latach 1882 - 1884, nawy zostały wówczas przedłużone w kierunku zachodnim, przebudowano zakrystię i kruchty. Kolejny remont odbył się w 1946 roku.
Opis
Kościół w Jeruzalu jest budowlą orientowaną, o konstrukcji zrębowej wzmocnionej ozdobnie profilowanymi lisicami, na podmurówce ceglano-kamiennej, oszalowany. Korpus nawowy zbudowany został na planie prostokąta, prezbiterium węższe zamknięte trójbocznie. Do prezbiterium od północy przylega prostokątna zakrystia, do nawy od zachodu kruchta główna, od południa kruchta boczna, obie na planie prostokąta. Dach nad nawą dwuspadowy, nad prezbiterium wielopołaciowy, nad kruchtą pd. łamany polski. Wszystkie pobite są gontem. Nad nawą na kalenicy w części końcowej wieżyczka na sygnaturkę o charakterze barokowym, wieloboczna, ażurowa, obita blachą. Trójnawowe wnętrze, rozdzielone trzema parami słupów, przekrywa wspólny strop płaski. Chór muzyczny wsparty jest na parze słupów. Obiekt dostępny dla zwiedzających po uzgodnieniu z proboszczem.
Oprac. Katarzyna Kosior, OT NID w Warszawie, 29.10.2014 r.
Źródło: (CC BY-NC-ND 3.0)