Centralnym miejscem Kudowy Zdrój odwiedzanym przez turystów i kuracjuszy jest Park Zdrojowy. Założony w XVIII wieku w miejscu wypływania źródeł mineralnych u podnóża góry zwanej Parkową swój najbujniejszy rozkwit notował w latach 20-tych XX wieku. Bogata zróżnicowana w zależności od pory roku roślinność parku obfituje w agawy, kaktusy, opuncje, draceny, saganowce i rododendrony .Schodząc do Parku Zdrojowego od strony ul. Zdrojowej mijamy Pijalnię Wód Mineralnych wraz z Salą Koncertową. W Pijalni warto zwrócić uwagę na freski A.Molnara obrazujące Dolny Śląsk początku XX wieku. Na przeciwko u podnóża góry Parkowej położony jest budynek Zwany Zameczkeim wybudowany w 1772 roku, obecne sanatorium. Obok dominuje wspaniała bryła Sanatorium Polonia mieszcząca w swym wnętrzu min. Teatr Zdrojowy im.S.Moniuszki.
źródło :

Parkowa Góra stanowi rozciągnięte wzniesienie w kształcie małego grzbietu górskiego, o stromych południowych zboczach, górujące nad Kudową-Zdrój. Wzniesienie zbudowane z górnokredowych piaskowców. Wierzchołek i zbocza porośnięte częściowo dolnoreglowym lasem świerkowym z domieszką drzew liściastych. Południowo-zachodnie oraz południowe zbocza wzniesienia dość stromo opadają w kierunku Kudowskiego Potoku nad, którym położona jest Kudowa Zdrój. Południowe zbocze wzniesienia stanowi przedłużenie Parku Zdrojowego osłaniające park i kurort od północy wzdłuż ulicy Moniuszki, na którym w XVIII wieku, wytyczono pierwsze alejki spacerowe. Północne zbocze wzniesienia w niższych partiach zajmują nieużytki i łąki górskie z ciekawą roślinnością. Na południowym zboczu góry na wysokości 440 m n.p.m. umiejscowiona jest drewniana altana widokowa zwana Altaną Miłości. W latach 70. XX wieku na szczycie wzniesienia wybudowano stację przekaźnikową wraz z masztem telewizyjnym. Położenie góry, nad miastem, oraz kształt góry, maszt przekaźnika i wyraźnie wyniesiona część szczytowa, czynią górę rozpoznawalną w terenie. U południowego podnóża położone są obiekty sanatoryjnie i zabudowania miejskie.
źródło : wikipedia