Pomnik ostatniego wojewody pomorskiego, pierwszego prezydenta RP na uchodźstwie, marszałka senatu RP; z 2010 r. wg proj. Zbigniewa Mikielewicza.
Wykonany z brązu pomnik, wystawiony staraniem Urzędu Marszałkowskiego to dwumetrowy monument przedstawiający Raczkiewicza w pozycji stojącej, opartego o cokół. Właśnie takie ujęcie według artysty, nie na cokole lecz obok niego, najlepiej obrazuje postawę, jaką kierował się w życiu i działalności publicznej Władysław Raczkiewicz.
Władysław Raczkiewicz funkcję wojewody pomorskiego zaczął pełnić formalnie od 16 lipca 1936 r. Wprawdzie nie miał dotąd szerszych kontaktów z Pomorzem, jednak od początku zrozumiał problemy regionu, kładąc nacisk na jego integrację z resztą kraju. Wkrótce też objął funkcję Przewodniczącego Wojewódzkiego Komitetu Funduszu Obrony Narodowej. Była to bardzo ważna idea włączenia społeczeństwa całego województwa do ogólnonarodowego programu dozbrojenia państwa w sytuacji gwałtownego wzrostu zagrożenia ze strony Niemiec hitlerowskich. W latach 1937-1938 zabiegał o budowę Muzeum Ziemi Pomorskiej - instytucji planowanej jako czołowa placówka muzealna na Pomorzu. Zdołano nawet wybudować gmach muzeum – obecnie stanowiący siedzibę Wydziału Matematyki i Informatyki UMK przy ul. Fryderyka Chopina w Toruniu.
W 1938 roku podjął decyzję o sfinansowaniu ze środków województwa Konserwatorium Muzycznego w Toruniu - wówczas wyższej uczelni muzycznej (muzyczne szkoły średnie były w: Gdyni, Brodnicy, Grudziądzu, Bydgoszczy). Dziś następcą Konserwatorium jest Zespół Szkół Muzycznych w Toruniu. Konserwatorium Muzyczne według Władysława Raczkiewicza miało integrować środowisko muzyczne i stanowić zalążek dużego ośrodka muzycznego, jakim w przyszłości miał być Toruń. Niestety wybuch II wojny światowej pokrzyżował te plany. Jedną z najważniejszych inicjatyw Raczkiewicza jako wojewody pomorskiego było dążenie do zmiany granic administracyjnych województwa, co udało się wcielić w życie 1 kwietnia 1938 r. W granicach województwa znalazły się wówczas powiaty: lipnowski, nieszawski, rypiński, włocławski, bydgoski, inowrocławski szubiński i wyrzyski. Reforma administracyjna państwa z 1938 r. wiązała się z realizacją idei "Wielkiego Pomorza", służącej przełamywaniu barier związanymi z granicami zaborów i obaleniu stereotypów oraz różnic mentalnościowych pomiędzy wspólnotami etnograficznymi i regionami historycznymi. Do wzmocnienia pozycji Torunia przyczynić się miały także zabiegi o utworzenie w tym mieście uniwersytetu, na budowę którego zorganizowano nawet zbiórkę środków. Niestety realizację tego celu, jak i pozostałych, przerwał brutalnie wybuch wojny.