starsze
Zamek myśliwski księcia Henryka
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 7 głosów | średnia głosów: 6
Skomentuj zdjęcie
Mirek Cholewiński
Na stronie od 2011 listopad
14 lat 4 miesiące 17 dni
Dodane: 13 marca 2018, godz. 19:51:42
Autor zdjęcia: Mirek Cholewiński
Autor: Cholewiński ... więcej (1357)
Rozmiar: 2500px x 1648px
Aparat: Canon PowerShot SX50 HS
1 / 320sƒ / 5.6ISO 8049mm
1 pobranie
739 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Mirek Cholewiński
Obiekty widoczne na zdjęciu
Atrakcja turystyczna
Zbudowano: 1842
Dawniej: Heinrichsburg
Zabytek: A/1070 z 13.06.2008

Na Grodnej górze wzniesiono ok. roku 1806 wieżę w formach neogotyckich, która była schronem myśliwskim i wieżą widokową. W roku 1842 obiekt przebudowano do kształtu obecnie widocznego. Forma neogotycka pałacu była w ówczesnych czasach niezwykłe modna, była wyrazem sentymentalnego upodobania do komponowania miejsc nastrojowych, pełnych poetyckiej symboliki. Powstanie wieży prawdopodobnie wynikało z zazdrości Henryka von Reuss w stosunku do rodowego zamku Chojnik Schaffgotschów.



Obiekt na planie kwadratu. Murowany z cegły i dużych nieregularnych bloków kamiennych. Bryła zwarta, masywna od strony północno-wschodniej okrągła wieża. W narożu północno-zachodnim narożniku ulokowano przyporę. Obiekt nakryty był dwuspadowym dachem. Ściany północna i południowa zwieńczone trójkątnymi szczytami z blankami. Na elewacjach otwory okienne o różnych rozmiarach i formach i zwieńczeniach: łukami odcinkowymi, Tudorów, w wieży otwory szczelinowe. Do wnętrza prowadziły schody znajdujące się po stronie zachodniej. Wnętrze składało się z dwóch pomieszczeń. Pomieszczenia przekryte były sklepieniami. Szyby zamku były malowane.



Obecnie zamek jest w ruinie. Zachowane są ściany obwodowe oraz wieża. Brak przekryć poziomych.



źródło :

/>


Na wzgórzu Grodna (504 m n.p.m.), najwyższym wzniesieniu Wzgórz Łomnickich, księże Heinrich LXII von Reuss w 1806 r. roz­począł wznoszenie zameczku myśliwskiego w postaci romantycznych ruiny. Prace trwały aż do 1842 r. Zameczek wyposażono w basztę, która służyła jako wieża widokowa. Nazwano go od imienia właściciela Heinrichsburg, Obok wieży była sala rycerska. W zameczku rezydował "kasztelan", który za napiwek udostęp­niał turystom możliwość wejścia na wieżę i podzi­wiania panoramy. W okresie międzywojennym za­meczek opisywano już jako ruinę, ale ciągle dostępną. Dopiero po ostatniej wojnie budowla popadła w całkowitą ruinę, zerwane zostały schody, a zarośnięty szczyt utracił walory widokowe.


Panoramy Piechowic
więcej zdjęć (130)
Widoki z zamku
więcej zdjęć (22)
Góra Grodna (506 m n.p.m)
więcej zdjęć (3)
Panoramy Sobieszowa
więcej zdjęć (81)
Dzielnica Sobieszów
więcej zdjęć (126)
Dawniej: Hermsdorf am Kynast
Sobieszów miasto od 1962 roku, (dzielnica Jeleniej Góry od 1976 r.) 13 km. na płd. zach od Jeleniej Góry.Zamek książęcy na skalistej górze zbudował w 1292 r. prawdopodobnie Bolko I świdnicko - jaworski (1364; Kynast).U stóp zamku powstała wieś.1305 Hermani villa circa Hyrsberc, 1390 Hermansdorf.W połowie XIX w.:Sosnowiec (Stęczyński). 1945: Chojnasty, Jarzmanice, Chojnastów.Od staropolskiego imienia Sobiesz - Sobiesław, Sobierad.

źródłó : Rocznik Jeleniogórski Tom IV - 1966 artykuł : "Nazwy miejscowe Ziemi Jeleniogórskiej".
autor- Edward Zych
Kronika, historia -
Historia Sobieszowa – kalendarium

1292 – niepotwierdzona źródłowo wzmianka o istnieniu zamku Chojnik, którego budowę w XIII w. przypisuje się księciu Bolkowi I Świdnickiemu.
1305 – pierwsza wzmianka o wsi; miejscowość wymieniona jest w księdze wsi czynszowych biskupstwa wrocławskiego. Już w tym czasie zapewne w Sobieszowie istniał kościół.
1337 – wieś wymieniona w podpisanym przez księcia Henryka Śląskiego akcie sprzedaży lasów w Sobieszowie mieszczaninowi Wernherowi.
1353 – zamek Chojnik ofiarowany przez Karola IV Bolkowi II Świdnickiemu, jako dożywotnia własność zastawna.
1364 – w testamencie Karola IV wzmiankowana twierdza Kinast. Zamkiem, jako książęcą własnością zastawną władał do 1365 roku kasztelan Thimo III Colditz, od 1355 r. starosta Górnych Łużyc, późniejszy starosta wrocławski.
1381 – hipotetyczna data przekazania zamku Chojnik rycerzowi Gotsche II Schoffowi (żył w latach 1346–1420). Jego własnością stały się także m.in. Sobieszów, Cieplice i Malinnik. Dobra w tych miejscowościach pozostały w rękach rodziny Schaffgotschów do 1945 r.
1393 – z tego roku pochodził dokument fundacyjny Gotsche Schoffa, dotyczący budowy kaplicy zamkowej z wykuszem i ołtarza św. Georgii i Katarzyny ufundowanego dla tej kaplicy. Wzmiankowany jest także proboszcz z Sobieszowa, który był jednocześnie kapelanem w kaplicy.
1426 – zamek Chojnik w stanie oblężenia przez husytów; twierdza nie została zdobyta.
1525 – w Sobieszowie pojawił się pierwszy pastor ewangelicki, Christian Büttner.
1543 – oficjalne wprowadzenie protestantyzmu w Sobieszowie przez Schaffgotschów. Nabożeństwa odbywały się w kościele katolickim p.w. św. Marcina.
1647 – przebudowa wieży przy kościele p.w. św. Marcina, z fundacji parafii ewangelickiej. W tym samym roku, w czasie wojny trzydziestoletniej wieś obłożona była kontrybucją najpierw przez wojska Austriackie, następnie przez Szwedzkie.
1654 – rekatolicyzacja kościoła p.w. św. Marcina, który podporządkowano parafii w Cieplicach, prowadzonej przez cystersów. Patronat nad kościołem sprawowała rodzina Schaffgotschów.
1667 – wzmiankowany nauczyciel, prowadzący szkołę przy parafii katolickiej w Sobieszowie.
1675 – pożar zamku Chojnik w wyniku uderzenia pioruna. Zamek nigdy nie został odbudowany. Schaffgotschowie przenieśli się do Sobieszowa, gdzie na krótko zamieszkali na terenie swojego zespołu urzędu majątkowego.
1705–1712 wzniesienie budynku urzędu majątkowego Schaffgotschów w Sobieszowie, zwanego także pałacem. Do budowy zaangażowano Eliasza Scholza z Bolesławca, architekta w majątku Schaffgotschów.
1744 – rozpoczęto budowę kościoła ewangelickiego. Przy budowie zatrudnieni byli: mistrz budowlany George Porrmann oraz mistrz ciesielski Gottfried Mattern i jego syn Gottlieb. Budowa trwała do 1745 r.
1778 – przebudowa kościoła parafialnego p.w. Św. Marcina, przypisywana budowniczemu Liebuschowi
1810 – po sekularyzacji majątku cystersów w Cieplicach, przy kościele św. Marcina utworzono samodzielną parafię.
1853 – obok kościoła ewangelickiego założono cmentarz i otoczono go murem. Do tego czasu funkcje cmentarza symultanicznego dla katolików i ewangelików spełniał cmentarz przy kościele katolickim.
1891 – budowa połączenia kolejowego z Jeleniej Góry do Sobieszowa.
1902 – przedłużenie linii kolejowej z Sobieszowa do Pisarzowic.
1905 – w miejscu pól uprawnych, stanowiących własność Schaffgotschów, założono dodatkowy cmentarz ewangelicki.
1962 – prawa miejskie.
1976 – miasto przyłączono do Jeleniej Góry.
Studium historyczno - urbanistyczne 2002