Tor wyścigów konnych w Krakowie – powstał z inicjatywy założonego 20 stycznia 1890, Towarzystwa Międzynarodowych Wyścigów Konnych. Organizacja ta wydzierżawiła od miasta grunt przylegający od strony północnej do terenu obecnych Błoń. Pierwsze wyścigi odbyły się na torze 28 czerwca 1891, a triumfował w nich koń „Alvajaro” hr. Mikołaja Esterházyego. Tor miał długość 2400 m i obejmował obszar około 63 morgi. W pierwszych latach funkcjonowania obiektu organizatorzy międzynarodowych wyścigów starali się nadać im szczególną oprawę i przydzielali nadzwyczaj wysokie nagrody. Międzynarodowemu charakterowi zawodów sprzyjał fakt, że Kraków był wówczas położony u styku trzech mocarstw. Po kilku latach jednak zainteresowanie stajni zagranicznych zawodami w Krakowie spadło i imrezy z czasem miały już tylko regionalny charakter. Wpływ na zmniejszenie rangi krakowskich wyścigów miały słabe wpływy z totalizatora, a także odległe usytuowanie miasta od znaczących stadnin galicyjskich, którym było znacznie bliżej np do Lwowa. Ostatnie zawody na krakowskim torze odbyły się 20 czerwca 1914. 1 lipca 1915  zakończyła się umowa dzierżawy terenu, którym  ponownie dysponowała gmina. Obszar zdecydowano się rozparcelować. Po wojnie na jego terenie powstały m.in. stadiony "Wisły" i "Jutrzenki", w późniejszym czasie wschodnią część dawnego toru włączono do Parku Jordana, a w  zachodniej części wybudowano osiedle Cichy Kącik.