Historia

Dwór został wybudowany w II ćwierci XIX wieku na miejscu wcześniejszego dworu należącego do rodziny Kuszlów. W latach 90 tych XX wieku pełnił funkcję siedziby Urzędu Pocztowo- Telekomunikacyjnego, zbiorczej szkoły gminnej oraz przedszkola.

Opis

Dwór murowany z cegły i otynkowany, posadowiony na planie prostokąta, o regularnej bryle, parterowy z mieszkalnym poddaszem przekrytym dachem naczółkowym o połaciach pobitych blachą. Elewacja frontowa 9 osiowa z 3 osiowym, piętrowym, nieznacznym ryzalitem. W ryzalicie umieszczono dwukondygnacyjny portyk wgłębny wsparty na parterze parą kolumn toskańskich, na piętrze sześcioma kolumienkami jońskimi. Filary boczne o przekroju prostokąta dekorowane boniowanie narożnym korespondującym z boniowaniem narożnym całej elewacji. Ryzalit wieńczony trójkątnym szczytem z oculusem. Na elewacji tylnej umieszczono ryzalit z półkolumienkami w przyziemiu. Układ wnętrz dwutraktowy z sienią i salonem na osi. W sieni umieszczono żeliwną klatkę schodową. Wystrój elewacji ograniczony. Całość skomponowana w duchu klasycyzmu.

Park

Pozostałości po parku krajobrazowym założonym w XIX wieku.

Inne

Dwie oficyny stanowiące zespół z dworem, budowane wraz z nim i ustawione prostopadle po obu stronach dziedzińca. Obie takie same. Murowane z cegły i otynkowane, posadowione na planie prostokąta, podpiwniczone, parterowe, z mieszkalnym poddaszem przekrytym dachem naczółkowym o połaciach krytych blachą. Elewacje wzdłużne 5 osiowe, z wejściami zlokalizowanymi na osi od strony dziedzińca. Oś środkowa w formie ryzalitu pozornego wyodrębnionego od reszty elewacji parą pilastrów i boniowaniem. Boniowanie umieszczono również na narożach oficyn. Układ wnętrz dwutraktowy. Obie oficyny skomponowane w duchu klasycyzmu. Lewa znajduje się w ruinie w wyniku pożaru w 1964 roku. Wozownia zbudowana w połowie XIX wieku, w latach późniejszych przebudowana, aktualnie w ruinie. Posadowiona na planie prostokąta, parterowa, siedmioosiowa, przekryta dachem dwuspadowym o połaciach krytych dachówką ceramiczną.

Źródło: