Budynek w którym obecnie mieści się Muzeum Prasy Śląskiej, został wybudowany na tzw. Polskim Przedmieściu, to jest poza murami miejskimi po wielkim pożarze miasta. Jest to niewielki budynek, bez podpiwniczenia, z sienią na przestrzał, z czterema izbami otaczającymi na parterze sień, a na piętrze komin, zakończony tradycyjnym półkolistym nakryciem. Dach jest pokryty gontem. W czasie gdy właścicielem kamienicy był Eberhardt Moritz w roku 1906 wykonana została gruntowna przebudowa prawie cała kamienica. Bez zmian pozostał jedynie budynek boczny. Ostatni przed II wojną światową właściciel kamienicy Paul Moritz, toczył długotrwały spór z władzami miasta, związany z tym, że w latach trzydziestych XX w. w czasie gruntownej przebudowy ulicy Piastowskiej, przy której znajduje się budynek, dokonano znacznego podniesienia poziomu ulicy w stosunku do chodnika. Powstała różnica wymusiła wybudowanie dwustopniowych schodów. Dodatkowo na wysokości posesji Paula Moritza wykonano długi na ponad 9 metrów i wysoki na ok. 40 centymetrów mur oporowy, dodatkowo zwieńczony żelazną barierką. Mur ten utrudniał prowadzenie rzeźnickiego interesu, a miasto nie chciało się zgodzić na jego likwidację lub budowę otwieranych barier. W 1932 r. mur ten uratował prawdopodobnie budynek przed znacznymi szkodami. Wydarzył się wtedy na ulicy Piastowskiej wypadek samochodowy, w czasie którego rozpędzony samochód zatrzymał się na murku, na wprost okien kamienicy.
Kamienica po II wojnie światowej stopniowo niszczała, a na początku lat osiemdziesiątych XX w. planowano nawet jej wyburzenie. Jednakże dzięki staraniom działaczy Towarzystwa Miłośników Ziemi Pszczyńskiej udało się ją uratować, wyremontować i w roku 1985 w jej wnętrzach otworzyć Muzeum Prasy Śląskiej im. Wojciecha Korfantego.


(na podstawie opracowania p. Joanny Strońskiej-Przybyła, pracownika Archiwum Państwowego w Katowicach, oddział w Pszczynie publikowanego w książce "Z dziejów pszczyńskich kamienic i ich mieszkańców 1748-1939) - za jej zgodę na użycie serdecznie dziękuję)