Kamienica pod św. Anną. Zbudowana w XV w., dla burmistrzowskiej rodziny Kazubów. W 1480 spłonęła. Odbudowano ją dopiero w latach 1520-20 i wtedy to ustawiono we wnęce figurę św. Anny Samotrzeć (z Matką Boską i Dzieciątkiem). W XVI w właścicielem został pisarz ziemski Stanisław Jeżewski, a po nim, w latach ’20 XVIII w. złotnik Adam Szałapski. W 1635-7 przebudowano kamienicę w duchu renesansu dla Henryka Plumhoffa, który kupił ją w 1630. Kamienica zyskała portal z inicjałami właściciela, wykonany pewnie w warsztatach pińczowskich, attykę i wykusz, a także 3 piętro. W poł. XVII w. kupił ją Dawid Mincer, a następnie burmistrz Warszawy Dawid Zappio. Po nim mieszkał tu burmistrz Augustyn Orlemus, Dominik Winkler i Drewnikowie. W 1741 kamienicę kupił doktor Jan Chryzostom Kostrzewski, przebudowując oficynę w duchu baroku. Od 1766 mieściła się tu wytworna, francuska restauracja Quellusa, pod którą lokal wynajmowano od kupca, prezydenta Warszawy, Wojciecha Loberta. Obiad podawano na srebrnej zastawie, a kosztował sporo, bo aż pół dukata. W czasie remontu znaleziono resztki muszli, porcelany i butelek. W 1834 kamienicę nabył Franciszek Tietz, który zmodyfikował wygląd domu. Na pocz. XX w. prowadzono tu badania archeologiczne, natykając się na 2 poziomy piwnic. Prawdopodobnie pierwotna piwnica okazała się niewystarczająca i wykopano pod nią drugi poziom. Natomiast na podwórzu, w stróżówce, po zerwaniu podłogi okazało się, że ma ona 3 warstwy, a pod ostatnią ukazał się zarys studni. Po wydobyciu błotnej mazi, natrafiono na specjalną drewnianą konstrukcję. Prawdopodobnie miała ona służyć temu, żeby grunt nie urwał się, gdyż natrafiono na żyłę wodną. Nie wiadomo natomiast dokładnie, po co wykopano ów loch-studnię. W 1913 budynek kupiło Towarzystwo Przyjaciół Historii i dokonało renowacji wg proj. Władysława Marconiego i Jarosława Wojciechowskiego. 16.10.1938 odbyło się tu pierwsze posiedzenie Klubu Demokratycznego, z którego powstało Stronnictwo Demokratyczne. Wojnę kamienica przetrwała w niezłym stanie, odremontowano ją w latach 1948-53 wg proj. Jana Grudzińskiego.