Maciejowa jest starą dużą wsią łańcuchową o długości 3,5 km i leżąca w północno-wschodniej części Kotliny Jeleniogórskiej. Terytorialnie należy do granic miasta Jeleniej Góry. Swój początek bierze granicząc z Grabarami przy stacji paliw i ciągnie się aż do wylotu trasy na Wrocław.

Maciejowa powstała prawdopodobnie w 2 połowie XIII w. była to posiadłość rycerska do początku XVI w należąca do von Zedlitzów, potem von Nimptschów. Po wojnie 30 letniej Maciejowa stała się własnością hr. von Carratha, który w 1686-88 r zbudował tu pałac pozostając w ich rękach do 1775 r. W 1775 r właścicielką wsi była księżna Catharine von Sapiha, a w 1779 r wymieniono polskiego właściciela płk. Von Lilienhof. Od 1782 r joko właściciel figurował jego syn von Lilienhof. W 1871 r należała do ks. Elimara von Oldenburga. Wkrótce potem właściciele sprzedali wieś karmie w zarządzie hr. von Schaffgotsch W 2 połowie XIX w wieś ponownie stała się własnością prywatną, podzieloną między arystokrację pruską powiązaną z dworem berlińskim. W 1871 r należała do ks. Elimara von Oldenburga.



Jej położenie na otwartym terenie w bezpośredniej bliskości Jeleniej Góry, było przypłacone częstymi skutkami wojennymi. W 1634 r wybuchła tu dżuma zbierając żniwo w postaci 250 osób, co było prawie całą ówczesną ludnością wsi. Od 1742 r zaczęto budować kościół ewangelicki, który ukończono w 1758 r. W 1765 roku kościół wyposażono w organy, a w 1770 wykonano polichromię sklepienia. Wieżę dodano w XIX w a po 1872 r łamany dach.

W 1782 r w Maciejowej był pałac i folwark, 2 kościoły, 2 plebanie, 2 szkoły i 2 młyny wodne, mieszkało 15 kmieci, 99 zagrodników i 70 chałupników. Spora część mieszkańców trudniła się tkactwem chałupniczym. W 1825 r Maciejowa liczyła 191 domów w tym pałac,2 kościoły, 2 plebanie i 2 szkoły, był nauczyciel i pomocnik, 2 młyny wodne i pracował warsztat płócienniczy.

W drugiej połowie XIX w przebudowano park pałacowy znajdujący się na grzbiecie wzgórza zwanym Zamkowym, stawiając tam wieżę widokową. Maciejowa mimo dogodnego położenia i atrakcyjnych terenów, nigdy nie stała się wsią letniskową, choć istniał tu oddział RGV. Wraz z Komarnem działało tu 6 gospód zapewniających nocleg i wyżywienie. Na przełomie XIX-XX w powstał tu młyn parowy o mocy 30 KM.

Po 1945 r Maciejowa zachowała charakter wsi rolniczej nie posiadając specjalnie ważniejszych zabytków, oprócz kościoła i gospody, oraz istniejącego do 1965 r pałacu, który popadł w ruinę i został całkowicie rozebrany. Info.