Dwór „Ludwikówka” to zabytkowa budowla w typie okazałego dworu szlacheckiego, utrzymanego w stylu klasycystycznym. Dwór znajduje się na północnym skraju dawnego parku angielskiego, otaczającego zamek w Pszczynie. Zbudowany został na łagodnym stoku, stanowiąc północne zamknięcie głównej osi parkowej. Wraz ze wzniesionymi w pobliżu budynkami gospodarczymi, tj. oficyną, budynkiem folwarcznym, stajnią i wozownią tworzył niegdyś odrębny zespół architektoniczny, połączony z pałacem wysadzaną drzewami aleją. Zbudowany został ok. 1805 roku według planów i pod nadzorem Wilhelma Puscha, nadwornego architekta władającej wówczas Pszczyną rodziny Anhalt-Köthen. Murowany na planie prostokąta, parterowy z mieszkalnym poddaszem, podpiwniczony. Nazwa związana jest z imieniem Ludwika Anhalta, najmłodszego syna Fryderyka Erdmanna Anhalta, dla którego dwór został zbudowany. Do czasu objęcia władzy w Księstwie Pszczyńskim (tj. do 1830 r.) dwór był stałym miejscem zamieszkania Ludwika. Natomiast za czasów jego panowania w księstwie (1830–1841) „Ludwikówka” była najczęstszym miejscem jego pobytu i głównym ośrodkiem życia dworskiego w Pszczynie. Budynek do wybuchu II wojny światowej pozostawał w rękach panującej w Pszczynie rodziny Hochbergów. W czasie wojny budynkiem administrował wyznaczony przez władze okupacyjne przymusowy zarządca, a w roku 1942 pomieszczenia dworku zostały zajęte przez Wehrmacht. Po wojnie, obiekt zaadaptowano na cele mieszkaniowe, wykonano wtedy szereg ścianek działowych zyskując w ten sposób 10 mieszkań. Po upadku komunizmu pierwsze przymiarki do przywrócenia reprezentacyjnej funkcji obiektu zaproponowała spółka Centrum Targowe, lecz propozycje stworzenia m.in. luksusowej restauracji oraz pomieszczeń klubowych nie doszły do skutku. Ostatecznie budynek sprzedano 10 kwietnia 1997 roku. Obecnie własność prywatna, gruntownie restaurowana w latach 2008–2010.