starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 9 głosów | średnia głosów: 6
Skomentuj zdjęcie
Ulica Krośnieńska w widoku w stronę Staniszowa, na prawo tzw."Osiedle Kanadyjskie".Dwie ulice osiedla- po lewej Diamentowa, Turkusowa po prawej.
2018-04-09 15:30:09 (8 lat temu)
fantom
Na stronie od 2012 maj
14 lat 0 miesięcy 1 dzień
Dodane: 9 kwietnia 2018, godz. 13:10:55
Źródło: Studio Gieroń
Autor: Rafał Gieroń ... więcej (774)
Rozmiar: 2500px x 1874px
Aparat: FC220
1 / 40sƒ / 2.2ISO 1005mm
2 pobrania
991 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia fantom
Obiekty widoczne na zdjęciu
cmentarze
Cieplice - zdjęcia lotnicze
więcej zdjęć (96)
Dawniej: Calidus fons (1281), Villa Warmbron (1403), Warmbad (1569), Warmbrunn (od XVIII w.), Bad Warmbrunn, Cieplice
Zabytek: A/1813/509 z dnia 1 XII 1958

Cieplice Śląskie-Zdrój (niem. Bad Warmbrunn) – uzdrowisko w Jeleniej Górze w województwie dolnośląskim, w latach 1935-1976 samodzielne miasto.

Od XIV wieku do 1945 r. własność rodziny Schaffgotschów (w 1935 r. stały się miastem).

W czasach nowożytnych osada stała się znana na Śląsku i poza nim. Do tutejszych wód leczniczych zjeżdżało wielu znanych ludzi, m.in.: John Quincy Adams (późniejszy prezydent Stanów Zjednoczonych), Johann Wolfgang Goethe, królowa Marysieńka, księżna Izabela Czartoryska, książę Stanisław Poniatowski (bratanek króla), poeta Wincenty Pol.

Od XVII w. po spaleniu się zamku Chojnik, tutejszy pałac (wielokrotnie przebudowywany) stał się główną rezydencja cieplickich Schaffgotschów.

W 1945 r. miasto zostało włączone do Polski pod nazwą Cieplice Śląskie - Zdrój. Dotychczasowych mieszkańców wysiedlono do Niemiec.

2 lipca 1976 Cieplice zostały włączone do Jeleniej Góry.



Info za [

Wikipedia]


Cmentarz Komunalny
więcej zdjęć (10)
Zbudowano: 1999
ul. Krośnieńska
więcej zdjęć (150)
Dawniej: Stonsdorferstrasse
Teren dawnej wsi Górny Malinnik. Droga graniczna między dwoma dziewiętnastowiecznymi osiedlami (Russische— i Deutsche Colonie). Wytyczona w 4 ćw. XIX w. Zabudowa willowa z końca XIX (pierzeja południowa) i początku XX w. (pierzeja północna). Jedno— i dwukondygnacyjne wille (pensjonaty) o przestrzennie rozczłonkowanych bryłach, zasobne w widokowe werandy i o interesującym doborze form dekoracyjnych w elewacjach; charakterystyczne dla architektury zamożnej części społeczności miejskiej przełomu wieków. Wszystkie w otoczeniu wysokiej zieleni ogrodów przydomowych.

Studium historyczno - urbanistyczne 2002