Kapliczki różańcowe przy drodze z Reszla do Świętej Lipki ,usytuowane po obu stronach drogi na odcinku 5km



W grupie kapliczek barokowych Warmii wyróżniają się, powstałe w latach 1733-1735, kapliczki o maryjnym programie ikonograficznym, usytuowane na przemian po obu stronach traktu pielgrzymkowego łączącego dwa ośrodki jezuickie, kościół kolegialny w Reszlu i sanktuarium maryjne w Świętej Lipce.



Pod względem architektonicznym kapliczki nawiązują do stylistyki barokowej sanktuarium w Świętej Lipce. Kapliczki murowane z cegły mają formę jednorodnego graniastosłupa. Były otynkowane i w całości pobielone, pełniąc przy tym funkcję punktów orientacyjnych w terenie. Frontony wszystkich kapliczek ujęte były narożnymi pilastrami, które flankowały w korpusie średnio głębokie nisze, zamknięte łukiem pełnym. W niszach umieszczono płaskorzeźby obrazujące kolejne stacje różańcowe. Te dzieła stanowiły wyjątkową wartość z uwagi na wykute z piaskowca płaskorzeźby, które w 1734 r. wykonali warmińscy rzeźbiarze, Jan Frey z Braniewa i Jan Chrystian Schmidt z Reszla. Płaskorzeźby były tak dalece rekonstruowane, że obiektywne porównania stylistyczne nie są już dziś możliwe.



Każda kapliczka zamknięta była trójstopniowym gzymsem, a całość przykryta dachówką ceramiczną, tzw. esówką. Jako zwieńczenie kapliczki przydrożne posiadały kute z żelaza krzyże z chorągiewkami wiatrowymi z datami, wykonanymi przez kowala Jana Schwartza z Reszla. Większość dawnych chorągiewek nie dotrwała do obecnych czasów, zastąpiono je więc nowymi. Do rejestru zabytków wpisany został cały zespół 15 kapliczek



źródło : Encyklopedii Warmii i Mazur