Kaplica akademicka przy ul. Wesołej działała od 2003 roku. Obiekt należący do parafii katedralnej w Kielcach został wydzielony do celów diecezjalnego duszpasterstwa akademickiego. W 2013 została przekształcana w pierwszy w historii miasta kościół akademicki pod wezwaniem św. Jana Pawła II. Akademicka świątynia otrzymała całkowicie nowe oblicze. Od strony ul. Wesołej zostało przebudowane wejście oraz dobudowany nowy portal. Kluczową rolę odgrywa ołtarz Jana Pawła II oraz mocne nasycenie wnętrza światłem, z maksymalnym ograniczeniem wyobrażeń figuralnych. Autorem projektu jest Janusz Sobczyk z Warszawy (Ars Antica).

Źródło:

Dzisiejsza nazwa ulicy utrwaliła się w roku 1862. Wcześniej kielczanie używali nazw: Folwarczna, Poprzeczna, św. Wojciecha, i Zatylnia. Ta ostatnia dobrze korespondowała z rzeczywistością, gdyż ulica przebiegała z tyłu biskupich nieruchomości, wyznaczając granicę dla rozciągających się w kierunku wschodnim terenów rolniczych. W końcu XVIII wieku ulica była wąska i bardziej przypominała polną drogę. Dopiero w XIX wieku otrzymała nawierzchnię z polnego kamienia, zwanego potocznie "kocimi łbami".
Ulica Wesoła miała istotnie znaczenie w komunikacji miasta, gdyż łączyła Przedmieście Bożęckie z Rogatką Krakowską z pominięciem bardzo uciążliwego dla koni przejazdu przez Wzgórze Zamkowe. Z myślą o woźnicach, powstały przy tej trasie szynki, zajazdy, gospody i ten właśnie fakt musiał zadecydować o nazwie Wesoła.
Dopiero w 1874 roku przystąpiono do regulacji ulicy Wesołej, po czym odbudowano ją zgodnie z nową linią regulacyjną uwzględniając planowaną modernizację ulicy. Ranga ulicy znacznie wzrosła w związku z budową nowej dzielnicy wokół dzisiejszego placu Wolności oraz ze względu na wybudowanie cerkwi prawosławnej.
Ulica Wesoła ciągnęła się od ul. Bodzentyńskiej, przecinała ul. Sienkiewicza biegnąc do ulicy Sukowskiej (dziś: Wojska Polskiego) i pod kątem 90 stopni skręcała w stronę Krakowskiej Rogatki. W latach 1837 i 1840 projektowano jej wyprostowanie i poszerzenie, przy czym narożniki owego kąta miały być ścięte. Według planów Stasza, chciano wyprostować drogę, aby skręcała łagodnym łukiem na zachód w stronę traktu krakowskiego, ale pozostało to tylko w sferze projektów.
Dopiero w 1874 r. przystąpiono do regulacji ul. Wesołej. Wyburzono stare mury wzdłuż ogrodów biskupiego i seminaryjskiego i poszerzono ulicę.

Źródło: Album Kielecki. Starówka. Przewodnik cz. 1, R. Wrońska-Gorzkowska, E. Gorzkowski.