W 1518 r. wybudowano w Golasowicach nowy kościół, który pierwotnie był p.w. św. Marcina, a od końca XIX wieku p.w. Najświętszej Maryi Panny. Drewniany kościół, zaliczany do zabytków klasy zerowej stał na niewielkim wzgórzu otoczonym od strony północno-zachodniej stawem. Wokół był ogrodzony drewnianym płotem, a obok rosły stare, zaliczane do pomników przyrody dęby i lipy. Na cmentarz wchodziło się przez drewnianą bramkę.



Z opisu kościoła dowiadujemy się, że miał sklepienie belkowe, a wewnątrz cały był pomalowany. W środku znajdowała się zakrystia, przedsionek u głównego wejścia, chrzcielnica i trzy ołtarze. Ołtarz główny był poświęcony Najświętszej Maryi Pannie, zdobiły go rzeźby św. Anny i św. Józefa, Boga Ojca i dwóch aniołów oraz obraz narodzenia Matki Bożej. Boczne ołtarze poświęcone były św. Marcinowi i św. Barbarze. Na wieży wisiały dwa dzwony.



W czasie II wojny światowej kościół był zdewastowany przez wojska niemieckie i radzieckie, jednak dzięki pomocy parafian odzyskał on swój pierwotny wygląd.



W nieustalonych okolicznościach w nocy z 22 na 23 października 1973 roku wybuchł pożar, w wyniku którego kościół spłonął całkowicie. Ocalało jedynie to, co było przechowywane na probostwie m.in. monstrancja i parę figur szopki betlejemskiej. Ocalał również drewniany parkan i zabytkowa bramka cmentarna, która obecnie znajduje się w skansenie w Pszczynie.



Pamiątką spalonego drewnianego kościółka jest nadpalony krzyż, cudem ocalały w pożarze, ustawiony w miejscu spalonej świątyni.