Eklektyczny pałac z I poł. XIX w. Budynek łączy w sobie elementy neorenesansowe i neoklasycystyczne. Pałac został wzniesiony na planie prostokąta, jako częściowo podpiwniczony i dwukondygnacjowy budynek. Nakryty jest wysokim dachem czterospadowym. Fasadę zdobi centralnie umieszczona okrągła wieża, w której mieści się główne wejście, zaakcentowane neorenesansowym portalem z kartuszem herbowym. Skrzydła pałacu posiadają w partii pierwszego piętra arkadowe krużganki z kolumnami korynckimi. Skrzydła zakończone są dwoma ryzalitami zwieńczonymi neorenesansowymi szczytami. Elewacja ogrodowa zdobiona jest analogicznymi ryzalitami. Na wschodniej elewacji umieszczono arkadową loggię nad którą mieści się taras. Od zachodu do pałacu przytyka okrągła wieża. Elewacje pałacu zachowały okna w ozdobnych opaskach i boniowanie wieży. Układ wnętrz pozostał dwutraktowy z centralnie umieszczonym holem, w którym znajdują się dwa neorenesansowe kominki. W części pomieszczeń przetrwały boazerie i oryginalna posadzka z jasnego marmuru.

Źródło: