Jeden ze starszych kościołów w regionie, późnogotycki, z początku XVI w., gruntownie przebudowany rozbudowany w 1755 w kierunku zachodnim o część szachulcową. Najstarsza jest nawa zbudowana w rzadko spotykanej technice mieszanej: kamienno – ceglanej. Cała zachodnia część kościoła razem z wieżą to konstrukcja ryglowa. Wewnątrz znajdują się barokowy ołtarz i ambona z XVIII w. ok 1900 r. w kierunku wschodnim w stylu neogotyckim, obiekt zabytkowy (wraz z otoczeniem i wystrojem wnętrza - ołtarz, ambona) - nr rej. 337 z 9.05.1961