Pałac został zbudowany na planie prostokąta. Całość była podpiwniczona, posiadała dwie nadziemne kondygnacje oraz stromy, kryty dachówką ceramiczną dach. Oś głównego korpusu akcentował ryzalit z tympanonem. W tym też miejscu znajdowały się przesklepione półkoliście, wysokie drzwi. Na elewacji parter podkreślał podwójny gzyms międzyokienny oraz bogate boniowanie. Od wschodniej ściany szczytowej, do głównego korpusu przylegała parterowa przybudówka, zaś po stronie przeciwnej - taras z półkolistymi podcieniami w poziomie parteru. Być może oba skrzydła powstały w wyniku późniejszej przebudowy.
Przed pałacem ulokowany był półkoliście poprowadzony podjazd, graniczący od strony parku ze stawem. Pałac należał do najbardziej okazałych tego typu obiektów na terenie powiatu szczecineckiego. Schowane w gęstwinie ruiny, tworzą niezapomniany mroczny klimat całkiem niedawnej przeszłości, a dzisiaj zupełnie już zapomnianego miejsca.