Budynek wzniesiono na miejscu drewnianego dworku Potockich dla Ignacego Bruszewskiego. Po 1846 wchodził w obszar kompleksu rozrywkowego "Prater".

W 1881 przeszedł w ręce Towarzystwa Elżbietanek, które urządziły w nim lazaret, a w w 1883 został tu przeniesiony szpital Elżbietańskiego Towarzystwa Sióstr Miłosierdzia Czerwonego Krzyża, które w późniejszym okresie go rozbudowało o nowe pawilony szpitalne. Rozbudowany w końcu XIX w. o trzy lub cztery osie w kierunku północnym, rozebrany częściowo w trakcie budowy tunelu linii średnicowej w okresie międzywojennym i całkowicie po II wojnie św.