Kamienica wzniesiona dla Wilhelma Emmela jako dom trzypiętrowy.

Przebudowana w latach 1910-11 według projektu Czesława Przybylskiego.

W czasie przebudowy gmach podwyższono do sześciu pięter, a elewacja wieńczona wystawnym szczytem otrzymała kostium w stylu akademickiego klasycyzmu, który charakteryzował twórczość Cz. Przybylskiego w tym okresie.

Nie udało się zrealizować wszystkich zamierzeń związanych z projektem, zakładającym rozciągnięcie oficyn kamienicy aż po ulicę Jasną, przy której zamierzano wystawić drugi budynek frontowy na miejscu kamienicy pl. Dąbrowskiego 4. Dopiero w 1937 na niezabudowanej części działki wzniesiono nową, wolnostojącą kamienicę.

Zniszczona w roku 1944.

W 1946 r. zachowane mury kamienicy rozebrano do wysokości 3 pięter, a w 1947 zlikwidowano kolejne dwie kondygnacje. Ostatecznie w latach 1947-48 na podstawie dawnego budynku wystawiono nowy dla Ministerstwa Przemysłu i Handlu; wyburzono też wszystkie oficyny, kształtując zupełnie nowy charakter posesji.