Bolesław Orliński (1899-1992) - polski wybitny pilot wojskowy, sportowy i doświadczalny. W 1926 Orliński wraz z mechanikiem Leonem Kubiakiem dokonali kilkuetapowego przelotu z Warszawy do Tokio. Za ten wyczyn Orliński otrzymał japoński cesarski Order Wschodzącego Słońca VI klasy oraz Złoty Medal Cesarskiego Towarzystwa Lotniczego, a po powrocie został awansowany na kapitana. Od 1928 r. pilot-oblatywacz w Państwowych Zakładach Lotniczych. Po wybuchu II wojny światowej Bolesław Orliński przedostaje się do Wielkiej Brytanii gdzie służy jako instruktor. Od 1943 r. w stopniu majora przydzielony do 305 Dywizjonu Bombowego. Po wojnie pozostał na emigracji, osiadł w Kanadzie. Podczas swojej kariery lotniczej latał na 92 typach samolotów, spędzając w powietrzu siedem tysięcy godzin. Trumnę z prochami Bolesława Orlińskiego sprowadzono do Polski i pochowano w rodzinnym grobie we Wrocławiu na cmentarzu na Sępolnie.
Odznaczony przed wojną: Krzyżem Walecznych, Złotym Krzyżem Zasługi, japońskim Orderem Wschodzącego Słońca VI klasy, francuską Legią Honorową V klasy, Orderem Korony Rumunii IV klasy, a w czasie wojny: Orderem Virtuti Militari V klasy, drugim Złotym Krzyżem Zasługi, czterokrotnie Medalem Lotniczym, brytyjskim Distinguished Flying Cross i innymi.

Na podstawie: