Miejscowość Udrycze jako siedziba rodu Udryckich wymieniane są już od XV wieku, chociaż pierwsze wzmianki o dworze pochodzą dopiero z 1724 roku, który już wtedy nazwany był starożytnym. W 1786 roku pojawia się w tekstach nazwa pałacyk, z czego można wnosić, że w II połowie XVIII wieku wybudowano nowy obiekt lub przebudowano stary. Prawdopodobnie stało się to po śmierci Karola Udryckiego w 1753 roku, następnie właścicielami dóbr byli Dęboliscy, Wiscłoccy (do 1786 roku) i Kiccy. W końcu XIX wieku pałac odremontowali ówcześni właścicielie-Zawadzcy. Po I wojnie światowej Zawadzcy przekazali dwór z oficynami na szkołę powszechną. Przypuszczalnie wtedy nieznacznie przerobiono wschodnią oficynę; zmieniono wejścia od dziedzińca na okna, wybito nowe drzwi na osi elewacji w miejscu środkowego pilastru, wszystkie otwory przemurowano podwyższając parapety okien i nadproża. W północnej ścianie wykuto dodatkowe drzwi do sieni a przejście z sieni do pomieszczenia środkowego zamurowano. Pierwotne wejścia z dziedzińca do pary narożnych sieni były na skrajnych osiach czteroosiowej elewacji frontowej, skąd prowadziły wejścia do sklepionych pomieszczeń w tyle traktu i do wielkiego kwadratowego pomieszczenia w środkowej partii oficyny, przypuszczalnie kuchni dworskiej.