Pijalnię wód wzniesiono w 1861 roku. Została wybudowana w stylu uzdrowiskowym. Postawiona na ośmiobocznym murowanym cokole zagłębionym poniżej poziomu terenu. Przed wejściem znajdował się placyk, a na wyższej kondygnacji drewniana ażurowa altana z dachem, która służyła jako taras dla orkiestry.Około roku 1870 przebudowano budynek:zmieniono dach dwuspadowy na dach namiotowy z wieżyczką na osi, nawiązując swym wyglądem do chińskiej pagody.Kolejna przebudowa nastapiła ok.1930 kiedy zlikwidowano ażurową altanę, zamiast niej powstał ośmioboczny drewniany pawilon z tarasem. W czasie II wojny światowej budynek uległ zniszczeniu.W lipcu 1948 roku wyremontowaną i nieco przekształconą pijalnię wód oddano do użytku. Do czasów współczesnych zachowało się oryginalne symetryczne ukształtowanie terenu ze skarpami, schodami terenowymi i półkolistym placykiem przed dawnym wejściem na dolny poziom, jak również międzywojenna stolarka okienna z podziałem na drobne, prostokątne pola, a także lada.W 2011 r. podjęto decyzję o rozbiórce. W jej miejscu stanął nowy pawilon, nawiązujący stylem do poprzedniego, wzbogacony jednak o elementy zastosowane w altanie z lat 20. i 30. ubiegłego stulecia.