Odcinek "Du." - Dummerfitz (Dąbrowica) zlokalizowany na długości około 2,2 km, od jeziora Pile do DW 172.

Wybudowany w 1935 roku, składa się z 21 schronów, wieży obserwacyjnej oraz 6 lekkich stanowisk strzeleckich typu Ringstand 58c Tobruk.

Odcinek bardzo interesujący ze schronami stanowiącymi jednostkowe rozwiązanie na Wale Pomorskim. Przykładem może być "Grupa Majowe Wzgórze" (nazwa wtórna wzięła się od niemieckiej nazwy wzgórza), którą stanowią trzy obiekty (jeden z nich z kopułą trzystrzelnicową), które docelowo miały być połączone podziemnymi korytarzami i jeden Tobruk. Wykonano szyby zejścia z drabinkami stalowymi lecz nie wykonano tuneli. Na zapolu pozycji zlokalizowano wieżę obserwacyjną ze schronem dla obsługi. W środku Dąbrowicy ślady po schronie dwusektorowym z pomieszczeniem dla obserwatora.

Wąskie przejście między jeziorami Pile, Śmiadowo i Ciemino zostało ufortyfikowane pasem umocnień, które ciągną się wzdłuż pól i niedużych wzniesień pomiędzy wioskami Dąbrowica na południu i Łączno na północy. Pierwotnie zaplanowano tutaj budowę trzech małych grup warownych, w których schrony miały być połączone podziemnymi korytarzami (poternami).
Pierwsze schrony bojowe napotykamy ok. 1,5 km na zachód od Śmiadowa i ok. 400 m od brzegu jeziora Śmiadowo, w zagajniku po lewej (południowej) stronie drogi nr 20, przy odgałęzieniu drogi do Dąbrowicy (niem. Dummerfitz). Na niewielkiej przestrzeni w odległości kikudziesięciu metrów od siebie znajdują się tutaj trzy schrony jednosektorowe, z których dwa, leżące po obu stronach wspomnianej drogi, są połączone poterną o długości ok. 13 m. W wysadzonym schronie po wschodniej stronie drogi do Dąbrowicy w narożniku zachowało się pomieszczenie obserwatora, które od góry przykryte było kwadratową płytą pancerną z otworem na peryskop. Podobne stanowisko obserwacyjne znajdowało się w trzecim schronie tej grupy, leżącym kilkadziesiąt metrów dalej na zachód, które w/g pierwotnego planu, miał być połączony podziemnym przejściem z dwoma poprzednimi (świadczy o tym zaślepione wejście do nieistniejącej poterny w schronie środkowym).
Prawdopodobnie zamierzano tutaj zbudować większe dzieło obronne typu B-Werk, ale ostatecznie poprzestano na zwykłym schronie jednosektorowym z pomieszczeniem pogotowia i stanowiskiem obserwatora. W 1944 roku schron uzyskał wsparcie w postaci dobrze zachowanego "Tobruka", umieszczonego pomiędzy nim a szosą. Na zapleczu tej małej grupy znajdował się jeszcze schron-garaż dla armaty przeciwpancernej oraz flankujące szosę dwa kolejne "Tobruki".