Ulica Tytoniowa to lokalna ulica na terenie dzielnicy przemysłowej Teofilów. Ulica została wytyczona wraz z sąsiednią ulicą Śniadeckiego w latach 20. XX w. na terenie podmiejskiego osiedla Kały jako wschodnia przecznica ulicy Szczecińskiej. Końce obu ulic połączone były krótką poprzeczną nieistniejącą już ulicą Wilgotną (przed wojną Mokra). Pierwotnie ulica miała długość ok. 330 m i nosiła imię Słowackiego. Wtedy też przy ulicy powstało kilka niewielkich drewnianych domów mieszkalnych. W 1946 r. teren ten włączono do Łodzi. Z początkiem lat 70. po wschodniej stronie ul. Szczecińskiej zaczęto rozbudowę dzielnicy przemysłowej. W związku z tym zachodni fragment ulicy został wchłonięty przez obiekty przedsiębiorstwa budowlanego przy ul. Morgowj 9. Pozostał tylko krótki odcinek wlotowy przy ul. Szczecińskiej i zabudowany kilkoma domami odcinek wschodni (ok. 130 m), do którego dojazd możliwy jest od ul. Morgowej. Wzdłuż ul. Wilgotnej poprowadzono bocznicę kolejową do zakładów “Teofilów” i do “Chemikoloru”. Ulica Tytoniowa do dziś jest nieurządzoną drogą gruntową.