starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 7 głosów | średnia głosów: 6

Polska woj. mazowieckie powiat płoński Królewo Kościół św. Zygmunta

9 lipca 2017 , Dzwonnica przy kościele św. Zygmunta w Królewie.

Skomentuj zdjęcie
maj
Na stronie od 2012 luty
14 lat 3 miesiące 7 dni
Dodane: 28 maja 2018, godz. 16:02:34
Autor zdjęcia: maj
Rozmiar: 1800px x 1349px
Licencja: CC-BY-NC-ND 4.0
Aparat: NIKON D3100
1 / 160sƒ / 9ISO 10025mm
0 pobrań
774 odsłony
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia maj
Obiekty widoczne na zdjęciu
Kościół św. Zygmunta
więcej zdjęć (9)
Zbudowano: 1639
Zabytek: 135/17/58 z 19.01.1958; A-70 z 21.07.2004
Zespół sakralny usytuowany jest poza miejscowością i otoczony niskim kamiennym murem. Kościół wzniesiony został w 1639 r. Konsekrowany w 1648 r. Gruntownie przebudowany w 1882 r. Remontowany w latach: 1792, 1846, 1907, 1938, 1948, 1961 i 1985.

Orientowany, konstrukcji zrębowej wzmocnionej lisicami, zewnątrz oszalowany z olistwowaniem. Nawa prostokątna, prezbiterium węższe, zamknięte trójbocznie. Przy nim od północy kruchta, od południa zakrystia. Przy nawie od zachodu czworoboczna, trójkondygnacyjna wieża, zwieńczona ostrosłupowym hełmem (pokrytym gontem) zakończonym krzyżem mieszcząca w najniższej kondygnacji kruchtę. W najwyższych kondygnacjach wieży otwory okienne przesłonięte drewnianymi żaluzjami. Nad nawą i prezbiterium dach dwuspadowy, od wschodu trójspadowy, nad przybudówkami daszki pulpitowe. Wszystkie kryte blachą. Na kalenicy, pomiędzy nawą a prezbiterium, czworoboczna wieżyczka na sygnaturkę, zwieńczona cebulastym hełmem z krzyżem, obita eternitem.

Wnętrze jednonawowe, przekryte wspólnym stropem płaskim (nadsiębitka). Chór muzyczny wsparty na dwóch słupach. Wyposażenie wnętrza: ołtarz główny neobarokowy z II połowy XIX w. Barokowe ołtarze boczne z XVII-XVIII w. Prospekt organowy z XIX w. W ołtarzu głównym krucyfiks, w ołtarzach bocznych obrazy Św. Rocha i Św. Zygmunta, wykonane w XVII w.

Przy kościele drewniana dzwonnica. Wzniesiona w XIX w. Konstrukcji słupowej wzmocnionej ryglami i zastrzałami, zewnątrz oszalowana z olistwowaniem. W przyziemiu obita blachą, z dachem krokwiowym krytym gontem. Zbudowana na rzucie kwadratu (w dolnej części o boku 4,20, w górnej 2,90 m). jednokondygnacyjna z szerokim okapem w dolnej części. U góry z każdej strony po dwa otwory dzwonowe o kształcie stojącego prostokąta, zakończonego łukiem odcinkowym. Dach namiotowy, zwieńczony żelaznym krzyżem.

Źródło: