W 1927 roku Brunon Konczakowski dokonał kupna od spadkobierców Ludwiga Kametza (cieszyński budowniczy, który w Brennej posiadał kamieniołom) starej chaty góralskiej wraz z okolicznym lasem na stoku południowym Czupla w Głębcu na wysokości 640 m n.p.m. Chatę tę rozebrał i na jej miejscu zbudował myśliwski dwór. Budowlę stawiali majstrowie ze Śląska Cieszyńskiego, z bali układanych na zacios, bez użycia gwoździ. Do budowy użyto drzewa limbowego i modrzewiowego sprowadzonego z Alp włoskich i austriackich. Konczakowski z pochodzenia pół Polak, pół Austriak skłonił się ku stylowi tyrolskiemu. Dworek stoi na kamiennej podmurówce, jest podpiwniczony, piętrowy z wysokim poddaszem. Okna mają rzeźbione obramowania i ozdobne okiennice. Uwagę zwraca taras, a ponad nim balkony z ozdobną, drewnianą galerią. Korpus główny zakończony jest dwuspadowym dachem, a w zwieńczeniu umocowano głowę jelenia. Belki i podpory zdobi rzeźbiony ornament. Brunon Konczakowski projektując wnętrze domu, wykazał się wyrafinowanym gustem łowieckim, osobliwą sztuką którą wyznają wyłącznie uczniowie św.Huberta. Dobór mebli, kolor ścian, pociemniałe drewniane boazerie, na każdej ścianie trofea myśliwskie ( kolekcje rogów ), medalion odyńca z 1913 roku, stojak na broń, fotografie, rysunki, sztychy i obrazy myśliwskie - wszystko to tworzy całość, będącą wyrazem formy rezydencji myśliwskiej. Jadalnia posiada secesyjny piec z zielonymi kaflami, łagodne światło przyciemnione papirusowym abażurem a ściany ozdobione scenami łowieckimi. Mniejszy salonik gromadzi najcenniejsze eksponaty, a mianowicie: oszczepy na niedźwiedzie obciągnięte skórą zabytkowy kordelas (nazwa łacińska „cutellus” - nóż ), u sufitu wisi figura winiarza z rogami zamiast nóg degustującego markowe wino. Eksponaty wymienione przypominają gospodę tyrolską. „Konczakówka” przechowuje szczątkową część kolekcji dawnego właściciela. Cenniejsze eksponaty zasiliły zbiory muzealne na Wawelu i w Cieszynie a także w Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie. Osobliwością Muzeum w Cieszynie ( ze zbiorów Konczakowskiego ) są okazy strzelb „cieszynek”, wykładanych kością, chluba cieszyńskich rusznikarzy.
Obok stojącego dworku atrakcją jest kaplica Św. Huberta wykonana z piaskowca breńskiego kryjąca barwy witraż z wizerunkiem patrona myśliwych. Dzieło to pochodzi z Krakowskiego Zakładu Witrażów, prowadzonego przez Stanisława Gabriela Żeleńskiego. Pracownia krakowska wykonywała m.in. witraże Stanisława Wyspiańskiego i Józefa Mehoffera w latach 1910 - 1912. Kaplicę św. Huberta poświęcił ks. kard. Adam Sapieha. Zadrzewienie pobliskich wzgórz - to leśny park założony przez Konczakowskiego. Sadził on wybrane gatunki krzewów i drzew, którymi żywi się zwierzyna leśna.
W latach międzywojennych „Konczakówka” była modnym łowiskiem gdzie walory krajoznawcze i łowieckie dopełniało bogate życie towarzyskie, dzięki pobytom wybitnych przedstawicieli świata łowieckiego: Habsburgów, Ignacego Mościckiego, który posiadał własną rezydencję w Wiśle na Zadnim Groniu Kozińca, Żelińskich i Wojciecha Kossaka- właściciela dworku w pobliskich Górkach Wielkich. Do dziś w jednej z siedmiu sypialni stoi łóżko Hermana Goeringa Łowczego III Rzeszy. W czasie PRL dwór Konczakowskiego służył osobistościom rządowym z kraju i zagranicy. Od 1989 roku obiekt pełni rolę ośrodka szkoleniowo - wypoczynkowe go. Nadleśnictwa Ustroń ( RDLP Katowice ). Dworek dysponuje 16 miejscami w pokojach 2 osobowych z WC i łazienką. Teren wokół dworku jest ogrodzony na powierzchni ok. 3 ha. Dojazd do „Konczakówki”: Brenna Spalona drogą asfaltową w kierunku kamieniołomu pod Czuplem.
Źródło: