Kościół posadowiony na podmurówce z bloków kamiennych i drewnianej podwalinie, o konstrukcji zrębowej. Ściany oszalowane pionowymi deskami, złącza zasłonięte profilem. Górą biegnie mocno profilowany gzyms wieńczący. Stolarka okienna i drzwiowa drewniana. Strop drewniany, płaski, pokryty XX w. polichromią. Okna w prezbiterium i nawie zamknięte łukiem, w nawie pod kruchtą okna okrągłe. Więźba dachowa drewniana o konstrukcji storczykowej, dach kryty blachą, pierwotnie gontem. Obiekt orientowany, założony na rzucie prostokąta: prostokątne prezbiterium zamknięte trójbocznie, prostokątna jednoprzestrzenna nawai prostokątna kruchta. Prezbiterium i nawa równej wysokości, nakryte własnymi dwuspadowymi dachami. Na dachu nawy przy prezbiterium wieżyczka z sygnaturką ze stożkowym hełmem, przy północnym boku prezbiterium zakrystia nakryta dachem jednospadowym. Kruchta usytuowana centralnie na froncie, przykryta wysokim, stromym dwuspadowym dachem.
Miasto Opoczno rozwinęło się ze wsi monarszej. Pierwotnie lokowane było na prawie średzkim. W XII - XIII w. najprawdopodobniej usytuowane było między dzisiejszymi ulicami: Staromiejska, Moniuszki, Kwiatowa (obecnie teren cmentarza rzymsko - katolickiego). Na tym właśnie terenie wystawiony został pierwszy kościół, t.j. kościół pod wezwaniem św. Marii Magdaleny. Już w XVI w. miejsce to było nazywane Staromieście, ponieważ za Kazimierza Wielkiego w 1365 r. przeniesiono miasto na prawo magdeburskie i ulokowano takie obiekty, jak nowy kościół pod wezwaniem św. Bartłomieja i mury miejskie w nowym miejscu. Kościół p.w. św. Marii Magdaleny znalazł się za murami miasta i stał się kościołem filialnym.
Obecny kościół wybudowany został w XVIII w. Aktualnie pełni funkcję kaplicy cmentarnej. Usytuowany jest w południowo - wschodniej części cmentarza. Sam cmentarz założony został na początku XIX w. Przez XIX wiek kościół nie był użytkowany jako obiekt sakralny. Zamieniony został na magazyn wojskowy. Funkcja sakralna przywrócona została na początku XX w. po wykonaniu generalnego remontu. Prace remontowe zostały wykonane także w 1919 r. i 1926 r. Obiekt zachował czystą zewnętrzną i wewnętrzną formę architektoniczną. Wnętrze nawy jest czteroprzęsłowe z płaskim stropem, ażurową rozetką pośrodku, prezbiterium trójprzęsłowe otwarte całą szerokością na nawę. Stropy nawy i prezbiterium pokryte XX - wieczną polichromią, chór muzyczny z drewnianą balustradą, na którą prowadzą spiralne, drewniane schody. Zachowane częściowo późnobarokowe wyposażenie kościoła, m.in. ołtarz główny, wpisane jest do rejestru zabytków ruchomych województwa łódzkiego.
Kościół pod wezwaniem św. Marii Magdaleny w Opocznie jest istotnym składnikiem dziedzictwa kulturowego miasta, na trwałe wpisanym w jego historię, świadkiem wiążącym się z jego pierwotną lokacją. Jako miejsce trwającego przez wieki kultu religijnego jest też materialnym świadectwem sakralnej architektury drewnianej, tak ongiś rozpowszechnionej na ziemiach Polski, obecnie znikającej z przyczyny upływającego czasu, iż staje się architekturą narażoną na zniszczenie, należy więc zapewnić jej pełną ochronę poprzez wpisanie do rejestru zabytków nieruchomych.
Za: