 | Polska › woj. mazowieckie › powiat warszawski zachodni › Granica › Ośrodek Dydaktyczno-Muzealny im. Jadwigi i Romana Kobendzów › Skansen Budownictwa Puszczańskiego › Zagroda Widymajera |
4 listopada 2017 , Budynek mieszkalny, przeniesiony ze wsi Szymanówek koło Leszna, usytuowany frontem do drogi, w niewielkiej od niej odległości (przestrzeń między domem a drogą zagospodarowana jest na ogródek). Szerokofrontowy, dwutraktowy, konstrukcji zrębowej i dachu naczółkowym krytym gontem.
|
Na stronie od 2012 luty
14 lat 2 miesiące 13 dni |
Zagroda pierwsza, „Widymajera”, prezentuje gospodarstwo zamożnego chłopa, typowe dla terenu Równiny Łowicko-Błońskiej. Stanowi ją pięć następujących obiektów:
- Budynek mieszkalny, przeniesiony ze wsi Szymanówek koło Leszna, usytuowany frontem do drogi, w niewielkiej od niej odległości (przestrzeń między domem a drogą zagospodarowana jest na ogródek). Szerokofrontowy, dwutraktowy, konstrukcji zrębowej i dachu naczółkowym krytym gontem. Stanowi przykład typowego domu mieszkalnego bardzo zamożnego gospodarza (w pierwotnej zagrodzie Widymajerów były trzy stodoły) z początku XX wieku. Wybudowany na przełomie XIX i XX wieku, w chwili przekazania do muzeum, na skutek akcji wykupu gruntów, był własnością Kampinoskiego Parku Narodowego.
- Stodoła drewniana dwuboiskowa, przeniesiona ze wsi Juliopol (gmina Młodzieszyn), usytuowana szczytem do drogi. Wytypowana do zagrody ze względu na swą wielkość (składa się z trzech sąsieków i dwóch boisk), odpowiadającą zamożności właściciela domu. Konstrukcji ryglowej (szkieletowej), oszalowana pionowymi deskami, o dachu dwuspadowym, krytym strzechą. Wybudowana w okresie międzywojennym, w 1986 roku wykupiona przez Konserwatora Zabytków m.st. Warszawy i przeniesiona do skansenu w Granicy.
- Drewniany spichlerz, zrekonstruowany w oparciu o obiekt z około 1910 roku ze wsi Maszna. Konstrukcji sumikowo-łątkowej, o dachu dwuspadowym, krytym strzechą, jedyny tego typu odnaleziony na terenie Puszczy Kampinoskiej. Spichlerz posadowiony jest szczytem do drogi i pierwotnie pełnić miał rolę ekspozycji informacyjnej o skansenie.
- Drewutnia z wozownią, zrekonstruowana na podstawie obiektu istniejącego we wsi Maszna, konstrukcji szkieletowej oszalowanej pionowo deskami, o dachu dwuspadowym, krytym strzechą.
- Obora drewniana, przeniesiona ze wsi Maszna, datowana na 1903 rok. Konstrukcji sumikowo-łątkowej, o dachu dwuspadowym, krytym strzechą. Posadowiona jest frontem do drogi.
Obecnie na zabudowania skansenu składają się jedynie trzy zagrody, nazwane od ostatnich właścicieli budynków mieszkalnych zagrodami Widymajera, Wiejckiej i Połcia.
Dwie pierwsze znajdują się w niewielkiej odległości i posadowione są we właściwej strefie pierwotnej ekspozycji, stanowiąc część planowanego w tym miejscu „sektora rolniczego” (zespołów charakterystycznych dla Równiny Łowicko-Błońskiej, a więc „ulicówki” i „rzędówki zwartej”). Zespół dwóch zagród „sektora rolniczego” położony jest wzdłuż drogi, która, po rozpoczętej w 1999 roku akcji sadzenia przy niej dębów przez wybitne osobistości życia publicznego nosi obecnie miano Alei Trzeciego Tysiąclecia.
Źródło: