Pierwszy kościół ewangelicki  w Nowym Porcie  został konsekrowany w 1841 r. Był to mały budynek konstrukcji szachulcowej, który z czasem  okazał się niewystarczający dla rosnącej liczby wiernych. 19 stycznia 1905 r. wyświęcono nową świątynię ewangelicką pw. Wniebowstąpienia (budowaną od 1902 do 1904 r.), która do roku 1945 była jedną z najbardziej charakterystycznych budowli Nowego Portu. Kamienno–ceglany kościół zbudowano w stylu neogotyckim, a wieżę kościelną zwieńczono dwoma spiczastymi hełmami o wysokości ponad 60 m. Działania I wojny św. oszczędziły kościół, nie licząc zdjętej blachy miedzianej z obydwu wież i straty dzwonów. Niestety podczas II wojny światowej, w czasie ofensywy w  marcu 1945 r. kościół uległ poważnym zniszczeniom, wieże, sklepienie i dach zostały zburzone, a wnętrze kościoła spłonęło. Po zakończeniu działań wojennych kościół przeszedł w ręce Franciszkańskiego Zakonu Świeckich, który przystąpił do jego odbudowy, niestety z powodu osłabionej konstrukcji nie  odbudowano hełmów wieży. W kwietniu 1949 r. świątynię ponownie poświęcono pw. Morski Kościół Misyjny Niepokalanego Serca Maryi. Przed wejściem do kościoła znajduje się figura Niepokalanego Serca Maryi , której podstawę stanowi  d. pomnik Kriegerdenkmal - poświęcony poległym mieszkańcom Nowego Portu na frontach I wojny światowej.