Garnizonową piekarnię, zaprojektowano i zrealizowano pod czujnym okiem wojskowego inspektora budowlanego Carla Bode z Poznania .
Inwestorem prowadzonej przy ob. ul. J. Dąbrowskiego od marca 1892 r. do 15 stycznia 1893 r. budowy był Królewski Urząd Zaprowiantowania (Königliches Proviant-Amt), a koszt całego przedsięwzięcia wyniósł niemal 44 000 marek.
Obiekt (ob. Piekarnia PSS „Społem” pod adresem ul. J. Dąbrowskiego nr 15) oddano do eksploatacji 28 stycznia 1893 r., przeprowadzając wówczas pierwszy wypiek chleba dla wojska. Piekarnia była budowlą 2-modułową – o planie zbliżonym do litery „T”, ze stropodachem drewnianym krytym papą bitumiczną – utrzymaną w stylistyce czysto przemysłowej, o elewacjach licowanych cegłą
i pozbawionych wysublimowanej dekoracji.
Układ wnętrz został zdeterminowany ciągiem technologicznym wypieku chleba, do którego służyły 2 nowoczesne piece wyciągowe rurkowe, wyposażone każdy w 2 blachy grzejne o powierzchni umożliwiającej ułożenie na jednej blasze 125 komiśniaków. Warto dodać, że oba piece kosztowały 8200
marek, a więc niemal 1/5 całej inwestycji .
W1900 r.,nastąpiła pierwsza przebudowa i rozbudowa garnizonowej piekarni. Do dominującego masywu frontowego dostawiono wówczas niewielką dobudówkę, zrównaną murami bocznymi i konstrukcją więźby
dachowej z istniejącą częścią. Ścianę frontową profilowano natomiast ukośnie, aby wpisać ją w obowiązującą linię zabudowy tego fragmentu ówczesnej ul. Ogrodowej. W dobudowanej części znalazły się pomieszczenia w zasadzie niezwiązane z technologią wypieku chleba, ale służące za magazyny wojskowego Urzędu Zaprowiantowania. W podpiwniczeniu zlokalizowano tedy 2 piwnice konserw mięsnych, na parterze pomieszczenie magazynowe przetworów warzywnych oraz izbę starszego piekarza i łaźnię, zaś na poddaszu halową przestrzeń magazynową .

Za: Miron Urbaniak "Leszczyńskie koszary z lat 1901-1905 na planach budowlanych Archiwum Państwowego w Lesznie" 2012r.