W II poł. XIII w. w miejscu dzisiejszego pałacu znajdowała się nieznana budowla obronna. Być może już wtedy była siedzibą rodziny von Brauchitsch. To z tej rodziny pochodził feldmarszałek Walther von Brauchitsch, od 1939 r. naczelny dowódca niemieckich sił lądowych. We władaniu rodziny majątek pozostał do 1633 r. W tym czasie, prawdopodobnie, powstał renesansowy dwór. W 1637 r. dobra kupił Nicolaus von Haugwitz. Po gruntownej przebudowie w latach 1723 – 1728, dwór stał się własnością własnością generała Georga Karla von Haugwitz. Następnie właścicielem został brat króla pruskiego Fryderyka II Wielkiego – książę Ferdynand. Kolejni właściciele często się zmieniali. M.in. w 1804 r. został nim Samuel Philipp Gottfried hrabia von Schmetow. W XIX w. miała miejsce przebudowa. Majątek był w posiadaniu rodziny von Schmetow do 1905 r. Następnie właścicielem został Rochus von Lüttwitz. Wtedy to, w latach 1908 – 1909, powstało skrzydło północne i tarasy od strony parku. W roku 1927 dobra, w drodze kupna, przejęła rodzina von Klitzing. W czasie II wojny światowej pałac był siedzibą wrocławskiej dyrekcji kolei. Po wojnie, nie zniszczony, przejęła Armia Czerwona, która zorganizowała tu szpital, a potem kwaterę dla oficerów i urzędników radzieckich. Ostatecznie pałac został zdewastowany. Po opuszczeniu go przez Rosjan, obiekt przystosowano dla potrzeb Zespołu Szkół Mechanizacji Rolnictwa. W nocy 23 września 1976 r. został zniszczony przez pożar i przez długie lata pozostawał w stanie ruiny. Obecnie pałac jest własnością prywatną i został wyremontowany (2014)



(opis za : R.M. Łuczyński - "Zamki i pałace Dolnego Śląska - Przedgórze Izerskie, Pogórze Kaczawskie, Nizina Śląska - część zachodnia")