Getto w Radomsku utworzono w grudniu 1939 roku. Mieściło się ono w obrębie ulic: Radomskiej (dzisiejsza Przedborska), Fabianiego, Stodolnej, Wąwozowej, Rolnej, Szpitalnej (dzisiaj Wyszyńskiego), Joselewicza i Mickiewicza. Średnio w jednej izbie mieszkało 10 osób. Przeludnienie doprowadziło do wybuchu epidemii tyfusu. Lekarzami udzielającymi pomocy był doktor Mieczysław Sachs z Warszawy oraz doktor Hirsh Aba Rozevich. Jesienią 1941 roku teren getta zmniejszono.