XXI-wieczny post-neobarok :D Masakra.

do roox: Ja tu miejscami (w wieży) nawet modernizm widzę. A może art deco?

do cm: Może architekt myślał że jak weźmie co ładniejsze elementy z kilku epok i zbije to w jedną całość to powstanie wtedy cud architektury?

Niestety, to jest problem ogromnej większości współczesnej architektury sakralnej. Kiczowatość i gargamelizm. Nawet przy obiektach, które aspirują do miana architektury wspołczesnej.

do roox: O matko jedyna !! Czegoś takiego jeszcze nie widziałem - myślałem, że tych cudacznych kościołów z okresu końcowego PRL-u już nic nie przebije. Na szczęście i w XXI w. można jeszcze zbudować całkiem zgrabny kościółek, np. tutaj - prosto i bez zbędnych kombinacji.

Rzeczywistość jest niestety taka, że obiekt (czyli głownie jego forma) musi być akceptowany i odpowiadać inwestorowi który za niego płaci, a to prowadzi w wielu przypadkach do takich wynaturzeń jak na powyższym zdjęciu.
A projektant, jeśli nie jest znany, ma do wyboru ugiąć się, lub nic nie zarobić.
Problem jest szerszy i często u jego źródeł leży niezbyt wysokie poczucie estetyki społeczeństwa.

Inwestor ma swój gust a o gustach podobno się nie dyskutuje. Dziwię się jedynie autorowi projektu. Jego nazwisko już na stałe będzie związane z tym dziełem. Pomijając ideę, która mu przyświecała (z czegoś trzeba żyć): przecież projektując nowy obiekt, sprawę dostępności dla osób niepełnosprawnych ruchowo można było przecież rozwiązać inaczej niż tą koszmarną, kilkudziesięciometrową rampą.
Coś o współczesnej architekturze sakralnej:

Jaki Kościół, takie kościoły...
Pycha i megalomania.

To właśnie umiejetność interpretowania stylu, którym sie inspiruje odróżnia dobrego architekta od kiepskiego. Świetnym przykładem, jak mozna to zrobic z wyczuciem stylu jest kościół p.w. Matki Boskiej Zwycieskiej w Rembertowie. Niezorientowany obserwator pewnie nigdy by nie powiedział, że to kosciół postawiony w połowie XX wieku, a którego budowę rozpoczeto tuz przed II wojna