kościół p.w. św. Mikołaja istniał już w początkach XVI w. Obecnie we wsi znajduje się kościół parafialny z XVIII wieku p.w. św. Mikołaja. Fundatorem wybudowanego w latach 1782-1787 był Jan Skórkowski – dziedzic Jankowic.

Wejście na plac kościelny otwiera stara dzwonnica zbudowana z czerwonej cegły, w której są trzy duże dzwony, ufundowane przez parafian w latach 60. Kościół wytynkowany, z jedną wieża, ogrodzony jest murowanym parkanem, w którego narożnikach znajdują się dwie kapliczki.

W ołtarzu głównym umieszczony jest obraz Matki boskiej Częstochowskiej, pochodzący z XX w. Natomiast jego zasłoną jest wizerunek św. Mikołaja namalowany na płótnie. Ołtarz główny wykonany jest z piaskowca. Jego ozdobą są: 4 kolumny z kunsztownymi kapitelami, 2 figury aniołów oraz posągi: św. Wojciehca (ze strony prawej); św. Biskupa Stanisława (z lewej strony). Obraz św. Mikołaja, namalowany przez artystkę o nazwisku Lenartowicz w Wenecji, nabył kuzyn matki Fryderyka Chopina – pan Krzyżanowski i ofiarował kościołowi.

Presbiterium znajduje się na murowanym podwyższeniu, zaś murowaną frontową stronę ołtarza ozdabia płaskorzeźba przedstawiająca pelikana karmiącego swym ciałem pisklęta. Płakorzeźba jest alegorią ofiary mszy św. Po obu stronach prezbiterium znajdują się w nawie głównej dwa boczne ołtarze: z prawej strony ołtarz św. Józefa, nad ołtarzem w owalu św. Agnieszka i dwa aniołki; z lewej strony ołtarz z obrazem św. Tekli – męczennicy. W lewej ręce święta trzyma palmę – symbol męczeństwa, namalowany jest tu również łeb lwa, który ją pożarł.

W owalu u góry ołtarza Anioł Stróż i dwa aniołki. Wystrój wnętrza to piękne polichromie. Prezbiterium ozdabiają dwa obrazy pędzla Kazimierza Alchimowicza: „Cid w Kanie Galilejskiej” – po stronie prawej i „Ostatnia Wieczerza” – po stronie lewej. Na ścianach pod oknami portrety czterech Ewangelistów: św. Łukasza, św. Jana, św. Marka, św. Mateusza, wykonane przez artystę wileńskiego – Jerzego Hoppena.

Sufit ozdabiają dwa palfony, na jednym utrzymanym w tonacji błękitnej i delikatnej pomarańczowej – adoracja Najświętszego Sakramentu przez aniołów, na drugim: Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny z napisem zaczynającym się od słów: Magnificentissium Deus.

W kościele znajdują się tablice poświęcone fundatorom i budowniczym: ks. Żyglickiemu 1787-1792 – budowniczemu kościoła (strona lewa); ks. Głuchowskiemu 1860 – restauratowi kościoła (strona prawa); Michałowi Skórkowskiemy 1858 – dziedzicowi Jankowic.

Szczególny nastrój wprowadzają w świątyni witraże, wypełniając jej wnętrze tęczą barw. Rozbłyskują w promieniach zachodzącego słońca twarze i szty świętych, wywołując nastój skupienia i modlitwy. Matka Boska Ostrobramska (to pierwszy witraż wykonany w tym kościele w latach 50.) ozdabia okrągłe okna nad ołtarzem głównym; Matka Boska Błotnicka jest piękną ozdobą okna po stronie lewej; Matka Boża Nieustającej Pomocy – to witraż ze strony prawej; Tajemnice Różańcowe (Radoska, Bolesna, Chwalebna) oraz witraż przedstawiający Tróje świętą to ozdoba okien bocznych; Herb papieża Jana Pawła II to witraż umieszczony w okrągłym oknie nad wejściem do kościoła.

Dopełnieniem całości wnętrza są organy 5-cio głosowe z 1856 r. umieszczone na chórze, otoczone balustradą wspartą na dwóch ozdobnych kolumnach.