Ulica Brzeska biegnie od ulicy Kijowskiej do ulicy Białostockiej. Przylega do niej Bazar Różyckiego. Położona miedzy dwoma dworcami kolejowymi: Wschodnim (d. Terespolskim) i Wileńskim (d. Petersburskim) stanowi relikt starej Pragi. Zwana niegdyś ulicą kolejarzy i dorożkarzy. W niezniszczonej zabudowie wyróżnia się pod nr 12 Szpital Kolejowy im. dr. M. Okońskiego, przebudowany około 1900 roku ze szkoły kolejowej, znacznie rozbudowany po 1945 roku.
Źródło: "Encyklopedia Warszawy", PWN, 1994 r.

Przy Ząbkowskiej znajdował się m.in. ratusz Skaryszewa (na rogu Targowej) i folwark Szmula Zbytkowera. W 1770 ulicę w rejonie dzisiejszej ul. Markowskiej przecięto wałem, przy którym stanęły rogatki Ząbkowskie, zlikwidowane ok. 1889 gdy włączono Szmulowiznę do Warszawy. W miejscu folwarku w końcu XIX w. powstała wytwórnia spirytusu (obecnie Warszawska Wytwórnia Wódek "Koneser").

Na Ząbkowską prowadzi jedno z wyjść z Bazaru Różyckiego. Po obu stronach ulicy zachowały się zabytkowe domy mieszkalne z przełomu XIX i XX wieku, zamieszkiwane kiedyś w znacznej części przez społeczność żydowską. W ostatnich latach wybudowano kilka nowych budynków w miejscu zabudowy wcześniej zniszczonej. Stare zabytkowe domy sukcesywnie poddaje się rewitalizacji.

W 1919 ulicą poprowadzono linię tramwajową w stronę Michałowa (pętle przy nasypie kolejowym na ul. Radzymińskiej i Kawęczyńskiej obok bazyliki Najświętszego Serca Jezusowego), zlikwidowaną w 1968 - pozostawiono wtedy jeden tor służący do wyjazdów tramwajów z zajezdni przy ul. Kawęczyńskiej. Ostatecznie tramwaje wycofano w 2000, gdy przeprowadzono kapitalny remont ulicy. Kontrowersje wzbudzało zastąpienie zabytkowego bruku asfaltem, ostatecznie brukowana nawierzchnia pozostała na krótkim odcinku między Targową i Brzeską.

Wikipedia