Pierwsze próbne odwierty w miejscu przyszłej kopalni przeprowadzono już w 1898 r., jednak ze względu na znaczne ilości wody, które przedostawały się przez odwierty, prace zostały wstrzymane. Do prac nad pogłębianiem szybu powrócono dopiero dziesięć lat później pod przewodnictwem Spółki Górniczo-Hutniczej. Prace zakończono w 1910 r., kiedy kopalnia nosiła nazwę "Austria". Podczas I wojny światowej wydobycie węgla kamiennego niebywale wzrosło, na przykład w 1916 r. wydobyto blisko 276 600 ton. Po zakończeniu I wojny światowej obszar Śląska Cieszyńskiego, na którym znajdowała się powyższa kopalnia, został tymczasowo rozgraniczony na dwie strefy: Polską i Czechosłowacką. W polskiej części znalazła się dawna kopalnia "Austria", którą przemianowano na kopalnię "Józefa Piłsudskiego". W 1920 r. doszło do ostatecznego podziału Śląska Cieszyńskiego, jednak w wyniku przesunięcia granicy kopalnia ta znalazła się w Czechosłowacji, wobec czego doszło do następnej zmiany nazwy na "Barbara" (Barbora). W latach II wojny światowej do wydobywania złóż węgla wykorzystywano m.in. więźniów radzieckich. W tym okresie eksploatacja złóż ponownie radykalnie wzrosła (wydobycie w latach 1943-1944 wynosiło około 1 miliona ton rocznie). Po zakończeniu II wojny światowej nastąpiła przebudowa i modernizacja kopalni, w wyniku czego w owym czasie należała do najbardziej zmechanizowanych w całym zagłębiu węglowym (Kopalnie Ostrawsko-Karwińskie). Kopalnia została zamknięta 16 grudnia 2002 r. Do czasów obecnych ostały się dwie wieże szybowe, które stanowią zabytek techniki górniczej.